سلام مهمان گرامی ، خوش آمدید. آیا این نخستین بازدید شماست ؟ وارد شده یا عضو شوید
با سلام مهمان گرامی ،
اطلاعات کاربری به ما نشان می دهد که شما در انجــمن های زیبـــایی و سلامت عضو نشده اید برای اینکه از امکانات این تالار گفتگو استفاده کنید ، باید عضو شوید.

پس هر چه زود تر اقدام به عضــویت نمائید و یا وارد شوید.

انجــمن های زیبـــایی و سلامت

انجمن های زیبایی سلامت زیباشو

توجه: دوره آموزش فرمولاسیون رنگهای زیبای مو انجمن زیباشو ๑۩۞۩.... لطفا پرسش های خود در زمینه رنگ مو را فقط اینجا مطرح کنید..... ۩۞۩๑ ๑❀95❀ مسـابـقــه : عکس از سفره هفــت سیـن ❀95❀
 
 
امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
جشن هاي ماهانه ايرانيان باستان
۱۳۹۲/۱۲/۱۵, ساعت ۰۲:۱۰ (آخرین ویرایش در این ارسال: ۱۳۹۲/۱۲/۱۵ ساعت ۰۲:۱۶ ، توسط مهسا*.)
ارسال: #1
جشن هاي ماهانه ايرانيان باستان
ﺟﺸﻦﻫﺎی ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ﮔﻮﻧﻪ دﯾﮕﺮی از ﺟﺸﻦﻫﺎی اﯾﺮاﻧﯽ اﺳﺖ. ﻧﯿﺎﮐﺎن ﺧﺮدﻣﻨﺪ اﯾﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻦ در ﮔﺎﻫﺸﻤﺎری اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺮای دوازدﻩ ﻣﺎﻩ ﻧﺎم ﻫﺎﯾﯽ – ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩ اﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ، ﻓﺮوردﯾﻦ – اردﯾﺒﻬﺸﺖ – ﺧﻮرداد – ﺗﯿﺮ – اﻣﺮداد . ﺷﻬﺮﯾﻮر – ﻣﻬﺮ – آﺑﺎن – آذر – دی – ﺑﻬﻤﻦ و اﺳﻔﻨﺪ ﻧﺎم دارد.

درﻫﺮﻣﺎﻩ ﺳﯽ روزﻩ ﻫﺮروز ﻧﺎﻣﯽ وﯾﮋﻩ دارﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎم ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ روز، ﺻﻔﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﺷﺶ روز ﺑﻌﺪی ﻧﺎم اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪان ( ﻓﺮوزﻩ ﻫﺎی ﺧﺪاوﻧﺪی ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺰ در راﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎ را در ﺧﻮد ﭘﺮورش دﻫﺪ، اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪ از ﺗﺮﮐﯿﺐ دو واژﻩ اﻣﺸﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺟﺎوداﻧﯽ و ﺑﯽ ﻣﺮﮔﯽ و ﺳﭙﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﭘﺎک و ﻣﻘﺪس ﺗﺮﮐﯿﺐ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎوداﻧﺎن ﭘﺎک)و ﺑﻘﯿﻪ ﻧﺎم روزﻫﺎ از اﯾﺰدان (اﯾﺰد از واژﻩ ﯾﺰ و ﯾﺴﻦ . ﻣﺪﻩ ، ﯾﻌﻨﯽ درﺧﻮر ﺳﺘﺎﯾﺶ ) ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.
در اﯾﻦ ﮔﺎﻩ ﺷﻤﺎری ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ، ﭘﻨﺞ روز آﺧﺮ ﺳﺎل را ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ اﻧﺪ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﯾﮑﺮوز را ﺑﻪ ﻧﺎم اَوَرداد ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ. اَوَرداد ﺑﻪ آرش روز اﺿﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮔﺎﻩ ﺷﻤﺎری ﺧﯿﺎﻣﯽ (ﺟﻼﻟﯽ)ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ روزﻫﺎی ﺳﯽ وﯾﮑﻢ ﻫﺮﻣﺎﻩ در ﺷﺶ ﻣﺎﻩ اول ﺳﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮد ﻫﺮ ﯾﮏ از ﺳﯽ روز ﻣﺎﻩ ، ﻧﺎمﻫﺎی وﯾﮋﻩای ﺑﻪ ﺧﻮد دارد ، ﺑﺮاﺑﺮی ﻧﺎم روز و ﻧﺎم ﻣﺎﻩ درﻫﺮﻣﺎﻩ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪﻩ و اﮐﻨﻮن ﻧﯿﺰﻣﯽﺷﻮد. ﻧﺎم ﺳﯽ روز ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﭼﻨﯿﻦ اﺳﺖ.
-اورﻣﺰد- وَﻫﻤﻦ- اَردﯾﺒﻬﺸﺖ- ﺷﻬﺮﯾﻮر- ﺳﭙﻨﺪارﻣَﺰ- ﺧُﻮرداد- اَﻣُﺮداد -دیﺑﺂذر- آذر- آﺑﺎن- ﺧﯿﺮ- ﻣﺎﻩ- ﺗﯿﺮ- ﮔﻮش- دی ﺑﻤﻬﺮ- ﻣﻬﺮ- ﺳﺮوش- رَﺷﻦ -ﻓﺮوردﯾﻦ- وَرَﻫﺮام- رام- ﺑﺎد- دی ﺑﺪﯾﻦ- دﯾﻦ- اَرد- اَﺷﺘﺎد- آﺳﻤﺎن- زاﻣﯿﺎد ﻣﺎﻧﺘﺮﻩ ﺳﭙﻨﺪ- اﻧﺎرام

ﻧﺎم ﭘﻨﺞ روز آﺧﺮﺳﺎل ﮐﻪ ﭘﻨﺠﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮد ، ازﻧﺎم ﭘﻨﺞ ﺑﺨﺶ -ﮔﺎﺗﻬﺎی زرﺗﺸﺖ ﯾﻌﻨﯽ اَﻫﻨَﻮَد- اُﺷﺘَﻮَد- ﺳﭙَﻨﺘَﻤَﺪ- وﻫﻮﺧﺸَﺘﺮ وَﻫﯿﺸﺘُﻮاﯾﺶ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.
ﺑﺮاﺑﺮی ﻧﺎم روز ﺑﺎ ﻧﺎم ﻫﻤﺎن ﻣﺎﻩ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ روز ﻓﺮوردﯾﻦ از ﻣﺎﻩ ﻓﺮوردﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻓﺰودن ﭘَﺴﻮﻧﺪِ ﮔﺎن ﺑﻪ آﺧﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ .ﺻﻮرت ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻩ ﻓﺮوردﯾﻦ ﯾﺎ ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن در آﻣﺪﻩ اﺳﺖ -ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ دوازدﻩ ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن- اَردﯾﺒﻬﺸﺘﮕﺎن -ﺧُﻮردادﮔﺎن- ﺗﯿﺮﮔﺎن- اَﻣُﺮدادﮔﺎن- ﺷﻬﺮﯾﻮرﮔﺎن- ﻣﻬﺮﮔﺎن- آﺑﺎﻧﮕﺎن- آذرﮔﺎن دﯾﮕﺎن- ﺑﻬﻤﻨﮕﺎن و اﺳﻔﻨﺪﮔﺎن


2-1،ﺟﺸﻦ ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن ﯾﺎ ﻓﺮود گ
ﻧﻮزدﻫﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ ﻓﺮوردﯾﻦ

ﻓﺮوردﯾﻦ از واژﻩ ﻓَﺮوَﺷﯽ و ﻓَﺮوَرﺗﯽ آﻣﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ وﯾﮋﻩ ﻓﺮَوَﻫَﺮﻫﺎ اﺳﺖ ، ﻣﺎﻩ ﻓﺮوردﯾﻦ از آن ﻓﺮوﻫﺮﻫﺎ ﺑﻮدﻩ وﺟﺸﻦ ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن ﺑﺮای ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ و ﭘﺎﺳﺪاری از ﻓﺮوﻫﺮﻫﺎﺳﺖ. ﻓﺮَوَﻫَﺮ ، ﮐﻪ ﺻﻮرت اوﺳﺘﺎﯾﯽ آن ﻓﺮوﺷﯽ و ﺻﻮرت ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎن آن ﻓﺮورﺗﯽ اﺳﺖ، در ﺑﺎور ﺳﻨﺘﯽ ﻧﯿﺎﮐﺎن ﻣﺎ ﻓﺮوزﻩ اﻫﻮراﯾﯽ در ﻧﻬﺎد اﻧﺴﺎن ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ. ﺑﺮﭘﺎﯾﻪ اﯾﻦ ﺑﺎور ﮐﺎﻟﺒﺪ ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ از ﭼﻬﺎر آﺧﺸﯿﺞ (ﻋﻨﺼﺮ، ﭘﺪﯾﺪﻩ )ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:
•ﺗﻦ
•ﺟﺎن
• روان
• ﻓﺮوﻫر
ﻓﺮوﻫﺮ ﯾﺎ ﻓﺮوﺷﯽ ﺑﺨﺸﯽ از وﺟﻮد ﻣﯿﻨﻮی اﻧﺴﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺪار ﻧﯿﮑﯽﻫﺎﺳﺖ. ﻫﺮ ﺑﺪی ﮐﻪ اﻧﺴﺎن در زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ، ﺑﺮﻓﺮوزﻩ ﻫﺎی اﻫﻮراﯾﯽ او اﺛﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ وﺟﻮد زﻣﯿﻨﯽ اﻧﺴﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﺶ آزار و رﻧﺞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮد در ﺟﺸﻦ ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن ﯾﺎ ﻓﺮودگ، ﻧﯿﺎﮐﺎن ﻣﺎ ﺑﻪ دﯾﺪارآراﻣﮕﺎﻩ در ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن رﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﯾﺎد ﻓﺮوﻫﺮ درﮔﺬﺷﺘﮕﺎن ﺧﻮد آﯾﯿﻦ ﺳﻨﺘﯽ را ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ در اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻮﺑﺪان در ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ اﺟﺮای ﻣﺮاﺳﻢ ﺳﻨﺘﯽ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ اوﺳﺘﺎﺧﻮاﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ، آﻧﺎن ﺳﺮودﻫﺎﯾﯽ از ﻓﺮوردﯾﻦ ﯾﺸﺖ ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ، ﻟﺮک ) آﺟﯿﻞ وﯾﮋﻩ ﻣﺮاﺳﻢ ﺳﻨﺘﯽ ( را آﻣﺎدﻩ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ. ودر ﭘﺎﯾﺎن آﯾﯿﻦ اوﺳﺘﺎ ﺧﻮاﻧﯽ ، ﻟﺮک را ﺑﯿﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪﮔﺎن ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ. ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ دﻫﺸﯽ را در اﻧﺪﯾﺸﻪ دارﻧﺪ، در روزﺟﺸﻦ ﻓﺮوردﯾﻨﮕﺎن ﺑﻪ ﯾﺎد درﮔﺬﺷﺘﮕﺎن ﺧﻮد، دﻫﺶ ﻧﯿﮏ ﺧﻮﯾﺶ را ﮐﻪ ﺧﻮردﻧﯽ .و ﭼﯿﺰﻫﺎی ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﻮد ﺑﯿﻦ ﻣﺮدم ﭘﺨﺶ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ .



2-2، ﺟﺸﻦ اَردی ﺑﻬﺸﺖ ﮔﺎن
ﺳﻮﻣﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ اردﯾﺒﻬﺸﺖ

اﯾﻦ ﺟﺸﻦ درﺳﻮﻣﯿﻦ روز ازﻣﺎﻩ اردﯾﺒﻬﺸﺖ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺮای ﮔﺮاﻣﯽ داﺷﺖ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ آﺗﺶ ، ﮔﺮﻣﺎ و روﺷﻨﺎﯾﯽ آن در زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎن .اﺳﺖ ، اَردﯾﺒﻬﺸﺖ در اوﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت اَﺷَﻪ وَﻫﯿﺸﺘَﻪ آﻣﺪﻩ اﺳﺖ. ﺑﺨﺶ ﻧﺨﺴﺖ اَﺷَﻪ ﯾﺎ اَرﺗَﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ درﺳﺘﯽ و راﺳﺘﯽ و ﻫﻨﺠﺎر و ﺑﺨﺶ دوم ﺻﻔﺖ ﻋﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اردﯾﺒﻬﺸﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﻨﺠﺎر و ﻗﺎﻧﻮن ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ ﯾﮑﯽ از ﮔﺎم ﻫﺎی ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺧﺖ وﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ اﻫﻮراﺳﺖ . اردﯾﺒﻬﺸﺖ در ﻧﻘﺶ ﻣﺎدی ﺧﻮد از روﺷﻨﺎﯾﯽ وآﺗﺶ ﭘﺎﺳﺪاری ﻣﯽ ﮐﻨﺪ در اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ، اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﻪ ﮐﻨﺎر آﺗﺸﮑﺪﻩ ﻫﺎ و ﮐﺎﻧﻮن روﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ آرزوی اﻓﺰاﯾﺶ ﻓﺮوغ اﻫﻮراﯾﯽ در ﺟﺎن وروان ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﯾﺶ آﺗﺶ (ﺑﺨﺸﯽ از ﺧُﺮدﻩ اوﺳﺘﺎ ) ﻣﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ . ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺧﻮردﻧﯽ ﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ.



2-3، ﺟﺸﻦ ﺧُﻮردادﮔﺎن
ﺷﺸﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ ﺧﻮرداد

ﺧﻮرداد در اوﺳﺘﺎ ﻫَﺌﻮروَﺗﺎت و در ﭘﻬﻠﻮی ﺧُـﺮدات ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ رﺳﺎﯾﯽ و ﮐﻤﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮔﺎتﻫﺎ ﯾﮑﯽ از ﻓﺮوزﻩﻫﺎی اﻫﻮرا ﻣﺰدا و در اوﺳﺘﺎی ﻧﻮ ﻧﺎم ﯾﮑﯽ از اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪان و ﻧﻤﺎد رﺳﺎﯾﯽ و ﮐﻤﺎل اﺳﺖ. ﺧﺮداد، در ﻧﻘﺶ ﻣﺎدی ﺧﻮد از آبﻫﺎ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽ ﮐﻨﺪ واﻧﺴﺎن را در ﭼﯿﺮﮔﯽ ﺑﺮ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﯾﺎری ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد از اﯾﻦ رو درآداب ﺳﻨﺘﯽ ، ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻧﻮﺷﯿﺪن آب از ﺧﻮرداد ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﯾﺎد ﻣﯽﺷﻮد. در ﮔﺎتﻫﺎ، از ﺧﺮداد و اﻣﺮداد ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﯾﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و در اوﺳﺘﺎی ﻧﻮ ﻧﯿﺰ از اﯾﻦ دو اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪ ﮐﻪ در ﻧﻘﺶ ﻣﺎدی ﺧﻮد ﭘﺎﺳﺪاری ازآب و ﮔﯿﺎﻫﺎن را ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ دارﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﺸﻨﮕﯽ و ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﯾﺎری ﻣﺮدم ﻣﯽ آﯾﻨﺪ. ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﯾﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ . در ﯾﺴﻨﺎ ﻫﺎت ۷۴ آﻣﺪﻩاﺳﺖ ﮐﻪ اﻫﻮراﻣﺰدا رﺳﺎﯾﯽ ﺧﻮرداد و ﺟﺎوداﻧﮕﯽ اﻣﺮداد را ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ .اﻧﺪﯾﺸﻪ و ﮔﻔﺘﺎر و ﮐﺮدارﺷﺎن ﺑﺮاﺑﺮ آﯾﯿﻦ راﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ آﯾﯿﻦﻫﺎی روز ﺧﻮرداد ﮐﻪ در ﺟﺸﻦ ﺧﻮرادﮔﺎن ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ اﺳﺖ ، رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﻨﺎرﭼﺸﻤﻪﻫﺎ ، درﯾﺎﻫﺎ و رودﻫﺎ ؛ و ﺗﻦ ﺷﻮﯾﯽ در آب ﭘﺎک و ﺳﺮودن ﻧﯿﺎﯾﺶﻫﺎی وﯾﮋﻩ اﯾﻦ روز ﻫﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺷﺎدی و ﺳﺮور .ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ اﺳﺖ .



2-4، ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن
ﺳﯿﺰدﻫﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ ﺗﯿﺮ

اﯾﻦ ﺟﺸﻦ درﮔﺮاﻣﯽ داﺷﺖ ﺗﯿﺸﺘَﺮ ( ﺳﺘﺎرﻩٔ ﺑﺎران )آور در ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮاﻧﯽ اﺳﺖ و در روز ﺗﯿﺮ از ﻣﺎﻩ ﺗﯿﺮ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﺷﻮد. از دﯾﺪﮔﺎﻩ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ، ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن روز ﮐﻤﺎنﮐﺸﯿﺪن ﭘﻬﻠﻮان اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم آرش و ﭘﺮﺗﺎب ﺗﯿﺮ از ﻓﺮاز اﻟﺒﺮز ﮐﻮﻩ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ در رواﯾﺖ ﺗﺸﺘﺮ ﯾﺸﺖ ﭘﺲ از ﻧﺒﺮد ﺑﯿﻦ اﯾﺮاﻧﯿﺎن وﺗﻮراﻧﯿﺎن ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺳﺮزﻣﯿﻦ اﯾﺮان از دﺷﻤﻦ ﺑﺎز ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن ﺑﻪ رواﯾﺖ اﺑﻮرﯾﺤﺎن ﺑﯿﺮوﻧﯽ در ﮐﺘﺎب .آﺛﺎراﻟﺒﺎﻗﯿﻪ، روز ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ ﻣﻘﺎم ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن در اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺑﻮدﻩاﺳﺖ .
ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن ،ﻫﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﻣﺮاﺳﻤﯽ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ آب و آب ﭘﺎﺷﯽ و آرزوی ﺑﺎرش ﺑﺎران در ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ِرو ﻫﻤﺮاﻩ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ وﻫﻤﭽﻮن دﯾﮕﺮ ﺟﺸﻦ¬ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آب در ﭘﯿﻮﻧﺪﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ، آﺑﺮﯾﺰﮔﺎن ﯾﺎ آب ﭘﺎﺷﺎن ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩاﺳﺖ. در ﭼﻨﯿﻦ روزی ﻧﯿﺎﮐﺎن ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ و رودﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ وﺑﺎ ﭘﺎﺷﯿﺪن آب در ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ، ارزش وﺟﺎﯾﮕﺎﻩ آب در زﻧﺪﮔﯽ را . ﮔﺮاﻣﯽ ﻣﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺠﺰ اﯾﻦ روز در ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ روز ﺗﺸﺘﺮ ﯾﺎ ﺗﯿﺮ در ﻫﺮﺳﺎل ﮐﻪ ﺳﯿﺰدﻫﻢ ﻓﺮوردﯾﻦ (ﺳﯿﺰدﻩ¬ ﺑﻪ در) اﺳﺖ و ﺳﯿﺰدﻫﻢ ﻣﻬﺮﻣﺎﻩ ﻗﺎﻟﯿﺸﻮﯾﯽ درﺷﻬﺮاردﻫﺎلﻧﯿﺰ ﺟﺸﻦﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﯿﺮی وﭘﺎﺳﺪاﺷﺖ آب ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن در ﺳﻨﺖ ﻫﺎی اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ¬ﺷﻮد .
ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣﺮاﺳﻢ اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﺧﯽ از ﺟﺸﻦ¬ﻫﺎی اﯾﺮاﻧﯽ ﻓﺎل ﮐﻮزﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮔﻮﯾﺶ زرﺗﺸﺘﯿﺎن ﭼﮏُ دوﻟَﻪ ﻧﺎم دارد. ﺑﺮای ﺑﺮﮔﺰاری اﯾﻦ آﯾﯿﻦ، روز ﻗﺒﻞ از ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن وﯾﺎ ﺑﺎﻣﺪاد روز ﺟﺸﻦ، دوﺷﯿﺰﻩ¬¬ای را ﺑﺮﻣﯽ¬ﮔﺰﯾﻨﻨﺪ و ﮐﻮزﻩ ﺳﻔﺎﻟﯽ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ دﻫﺎن ﮔﺸﺎدی ﺑﻪ او ﻣﯽ¬دﻫﻨﺪ ﮐﻪ دوﻟﻪ ﻧﺎم دارد، او اﯾﻦ ﻇﺮف را از آب ﭘﺎﮐﯿﺰﻩ ﭘﺮ ﻣﯽ¬ﮐﻨﺪ و ﯾﮏ دﺳﺘﻤﺎل ﺳﺒﺰ اﺑﺮﯾﺸﻤﯽ را ﺑﺮ روی دﻫﺎﻧﻪ آن ﻣﯽ¬اﻧﺪازد آﻧﮕﺎﻩ دوﻟﻪ را ﻧﺰد ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ¬ﺑﺮد ﮐﻪ آرزوﯾﯽ در دل دارﻧﺪ و ﻣﯽ¬ﺧﻮاﻫﻨﺪ در ﻣﺮاﺳﻢ ﭼَﮏُ دوﻟَﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ و آن¬ﻫﺎ ﺟﺴﻢ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﮕﺸﺘﺮی، ﮔﻮﺷﻮارﻩ، ﺳﻨﺠﺎق¬ ﺳﺮ، ﺳﮑﻪ ﯾﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ¬ﻫﺎ در آب دوﻟﻪ ﻣﯽ¬اﻧﺪازﻧﺪ. ﺳﭙﺲ دﺧﺘﺮ دوﻟﻪ را ﺑﻪ زﯾﺮ درﺧﺘﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺒﺰ ﭼﻮن ﺳﺮو ﯾﺎ ﻣﻮرد ﻣﯽ¬ﺑﺮد و در آن¬ﺟﺎ ﻣﯽ¬ﮔﺬارد. ﺷﺎﻣﮕﺎﻩ روز ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن و ﭘﺲ از ﻣﺮاﺳﻢ آﺑﺮﯾﺰان، ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در دوﻟﻪ ﺟﺴﻤﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻪ¬اﻧﺪ و ،ﻧﯿﺖ و آرزوﯾﯽ داﺷﺘﻨﻪ¬اﻧﺪ در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮔﺮد ﻫﻢ ﻣﯽ¬آﯾﻨﺪ و دوﺷﯿﺰﻩ دوﻟﻪ را از زﯾﺮ درﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻊ ﻣﯽ¬آورد. در اﯾﻦ ﻓﺎل-ﮔﯿﺮی ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﻧﻮان ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ¬ﮐﻨﻨﺪ و ﺳﺎل ﺧﻮردﮔﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ¬ﺧﻮاﻧﻨﺪ و دﺧﺘﺮ در ﭘﺎﯾﺎن ﻫﺮ ﺷﻌﺮ، دﺳﺖ ﺧﻮد را درون دوﻟﻪ ﻣﯽ¬ﺑﺮد و ﯾﮑﯽ از ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﺑﯿﺮون ﻣﯽ¬آورد، ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺻﺎﺣﺐ ،آن ﺟﺴﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ¬ﺷﻮد ﮐﻪ ﺷﻌﺮ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﺧﻮاﺳﺘﻪ و آرزوی او ﺑﻮدﻩاﺳﺖ .

ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن از روز ﺗﯿﺮ ﺗﺎ روز ﺑﺎد ، ﯾﻌﻨﯽ دﻩ روز اداﻣﻪ دارد وﺑﺮای ﯾﺎدآوری داﺳﺘﺎن ﺗﯿﺮ آرش ﮐﻪ دﻩ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز در ﻫﻮا ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﺮز اﯾﺮان را ﮔﺴﺘﺮش دﻫﺪ ، اﯾﺮاﻧﯿﺎن در آﻏﺎز ﺟﺸﻦ ﺗﯿﺮﮔﺎن ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ، ﺑﻨﺪی ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ از اﯾﺮﯾﺸﻢ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻧﺦ ﺗﯿﺮ و ﺑﺎد ﮐﻪ از ۷ رﯾﺴﻤﺎن ﺑﻪ ۷ رﻧﮓ رﻧﮕﯿﻦﮐﻤﺎن آﺳﻤﺎن ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺧﻮد ﻣﯽ¬ﺑﻨﺪﻧﺪ و در روزﺑﺎد از ﻣﺎﻩ ﺗﯿﺮ(دﻫﻤﯿﻦ روز) اﯾﻦ ﺑﻨﺪ را ﺑﺎز ﮐﺮدﻩ و در ﺟﺎی ﺑﻠﻨﺪی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﭙﻪ و ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎد ﻣﯽ¬ﺳﭙﺎرﻧﺪ ﺗﺎ آرزوﻫﺎ و ﺧﻮاﺳﺘﻪ¬ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻩ ﺑﺒﺮد. اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎ ،ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﻌﺮ زﯾﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ¬ﺷﻮد:
ﺗﯿـﺮ ﺑﺮو ﺑﺎد ﺑﯿﺎ، ﻏـﻢ ﺑﺮو ﺷﺎدی ﺑﯿﺎ ﻣﺤﻨﺖ ﺑﺮو روزی ﺑﯿﺎ، ﺧـﻮﺷﻪ ﻣﺮواری ﺑﯿﺎ



2-5، ﺟﺸﻦ اَﻣُﺮدادﮔﺎن
ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ اَﻣُﺮداد

روز اﻣُﺮداد از ﻣﺎﻩ اﻣُﺮداد ، در ﮔﺎﻩﺷﻤﺎری اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺟﺸﻦ ِ اﻣﺮدادﮔﺎن ﻧﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ . اﯾﺮاﻧﯿﺎن، در اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺑﺮای ﮔﺮاﻣﯽ داﺷﺖ ﻣﻨﺶ، ﮐُﻨﺶ و ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ اﻣُﺮداد ( ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در ﺑﯿﻨﺶ زرﺗﺸﺖ آﻣﺪﻩ : اَﻣِﺮِﺗﺎت ﯾﻌﻨﯽ ﺑﯽﻣﺮﮔﯽ و ﺟﺎوداﻧﮕﯽ)ﺑﺮﮔﺰارﻣﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. اﻣﺮداد ﻧﺎم ﺷﺸﻤﯿﻦ اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻮارﻩ ﺑﺎ ﺧﻮرداد آﻣﺪﻩ اﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎوداﻧﮕﯽ ﭘﺲ از رﺳﺎﯾﯽ (ﺧﻮرداد ) ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﯿﺪ . ﺑﺪﯾﻦ روی ﻓﺮوزﻩ ﻧﮕﻬﺒﺎن آب و ﭘﺎﺳﺪار ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮاﻫﻤﯿﺖ دارﻧﺪ. اﯾﺮاﻧﯿﺎن از .ﻫﺰارﻩﻫﺎی دور، اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ را ﻧﯿﺰ ﺑﺮﮔﺰارﮐﺮدﻩ و ﮔﺮاﻣﯽ داﺷﺘﻪاﻧﺪ .
درﻣﺘﻦ ﻫﺎی اوﺳﺘﺎﯾﯽ وﯾﺎدﮔﺎرﻫﺎی ﮐﻬﻦ اﯾﺮاﻧﯽ، از اﯾﻦ روز وﺟﺸﻦ اﻣﺮدادﮔﺎن و آﯾﯿﻦ ﻫﺎی وﯾﮋﻩ آن ، رواﯾﺖ و اﺷﺎرﻩ ﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎری ﺷﺪﻩاﺳﺖ در ﻣﺘﻦ ِ ﭘﻬﻠﻮی ﺑُﻨﺪَﻫِﺶ، ﻣﯽﺧﻮاﻧﯿﻢ : اﻣُﺮداد ﺑﯽﻣﺮگ ، ﺳَﺮوَر ِ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺑﯽﺷﻤﺎرﺳﺖ؛ زﯾﺮا او را ﺑﻪ ﮔﯿﺘﯽ، ﮔﯿﺎﻩ، ﺧﻮﯾﺶ اﺳﺖ. ﮔﯿﺎﻫﺎن را روﯾﺎﻧَﺪ و .رَﻣﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان را اﻓﺰاﯾﺪ ، زﯾﺮا ﻫﻤﻪ دامﻫﺎ از او ﺧﻮرﻧﺪ و زﯾﺴﺖﮐﻨﻨﺪ.



2-6 ، ﺟﺸﻦ ﺷﻬﺮﯾﻮرﮔﺎن
ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ ﺷﻬﺮﯾﻮر

ﺷﻬﺮﯾﻮر درﮔﻮﯾﺶ اوﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺸَﺘﺮَﻩ وَﺋﯿﺮﯾَﻪ آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﺶ ﻧﺨﺴﺖ آن ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺸﻮر و ﭘﺎدﺷﺎﻫﯽ و ﺑﺨﺶ دوم ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ آرزو ﺷﺪﻩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ، اﯾﻦ واژﻩ ﭘﺎدﺷﺎﻫﯽ آرزو ﺷﺪﻩ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ ﺷﻬﺮﯾﺎری .ﻣﯿﻨﻮی و ﺑﻬﺸﺖ ﻧﯿﺰ ﯾﺎد ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .

ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻫﻤﻪٔ اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪان در ﺑﺨﺶ ﻣﯿﻨﻮی و زﻣﯿﻨﯽ ﻧﻘﺶ دارﻧﺪ وﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﯿﺎن ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ، ﺷﻬﺮﯾﻮر ﻧﯿﺰ در ﺟﻬﺎن ﻣﯿﻨﻮی ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩٔ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ و ﺷﻬﺮﯾﺎری ﻣﯿﻨﻮی اﻫﻮراﻣﺰدا ﺑﻮدﻩ و درﻧﻘﺶ ﻣﺎدی .ﺧﻮد ، ﻧﮕﺎﻫﺒﺎﻧﯽ از ﻓﻠﺰات ﺑﺪو ﺳﭙﺮدﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ .در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﻬﺮﯾﻮرﮔﺎن، ﺟﺸﻦ آﺗﺶ ﻫﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﻣﺮدم در اﺟﺎق ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ آﺗﺶ ﻣﯽاﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ وﻫﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ از ﻧﻌﻤﺖﻫﺎی اوﺳﭙﺎﺳﮕﺰاری ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ. در ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ و ﺧﻮراﮐﯽ ﻫﺎی وﯾﮋﻩ و ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺗﻬﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ و ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻫﻮا ﻧﯿﺰ در آﻏﺎزﺷﺐ درﮔﻮﺷﻪ ای از ﺑﺎم ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ آﺗﺶ ﻣﯽاﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ.


2-7 ، ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن
ﺷﺎﻧﺰدﻫﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ ﻣﻬﺮ

واژﻩ ﻣﻬﺮ، ﭘﯿﻤﺎن و دوﺳﺘﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽ دﻫﺪ. در ﮔﺎﻫﺸﻤﺎری و ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن، ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن ﭘﺲ از ﻧﻮروز دارای اﻫﻤﯿﺖ وﯾﮋﻩ ای ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ. دﻟﯿﻞ آن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮔﺎﻫﺸﻤﺎری ﮐﻬﻦ اﯾﺮان، ﺳﺎل ﺗﻨﻬﺎ دو ﻓﺼﻞ ﺑﺰرگ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن و زﻣﺴﺘﺎن را داﺷﺘﻪ و ﻫﺮ دو ﺟﺸﻦ ، آﻏﺎز .ﻓﺼﻞﻫﺎی ﺳﺎل را ﻧﻮﯾﺪ ﻣﯽدادﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن دﯾﮕﺮ، ﻧﻮروز آﻏﺎز ﻓﺼﻞ ﻧﺨﺴﺖ و ﻣﻬﺮﮔﺎن آﻏﺎز ﻓﺼﻞ دوم ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪ. ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺟﺸﻦ ﻧﻮروز آﻏﺎز ﻣﯽﺷﺪ و ﻫﻔﺖ ﻣﺎﻩ اداﻣﻪ داﺷﺖ و ﻓﺼﻞ دوم، زﻣﺴﺘﺎن ﮐﻪ از ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن .ﻏﺎز ﻣﯽﺷﺪ و ﺗﺎ ﭘﻨﺞ روز ﭘﺲ از آن اداﻣﻪ ﻣﯽﯾﺎﻓﺖ .
ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮدوﺳﯽ، اﻧﮕﯿﺰﻩ ای ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن در ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽدﻫﻨﺪ، ﭘﯿﺮوزی اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﺮ ﺿﺠﺎک ﺗﺎزی ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد و ﻫﻤﺖ ﮐﺎوﻩ آﻫﻨﮕﺮ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺗﻼش و ﭘﺎﯾﻤﺮدی ﻓﺮاوان، او را ﺑﻪ ﺑﻨﺪ آوردﻧﺪ و ﻓﺮﯾﺪون را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﻫﺒﺮ ﺧﻮد .ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ اﮐﻨﻮن ﻧﯿﺰ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﻪ وﯾﮋﻩ زرﺗﺸﺘﯿﺎن در روز ﻣﻬﺮ از ﻣﺎﻩ ﻣﻬﺮ ﺑﻪ آﺗﺸﮑﺪﻩ و ﻧﯿﺎﯾﺸﮕﺎﻩﻫﺎ ﻣﯽروﻧﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮراﮐﯽ ﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﭘﺬراﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. آﻧﺎن ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻧﯿﺎﯾﺶ و اﺟﺮای ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽﻫﺎی ﻣﻠﯽ و آﯾﯿﻨﯽ، ﺳﺮود، ﺷﻌﺮ و دﮐﻠﻤﻪ ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن را ﺑﺎ .ﺷﺎدی ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯽ دارﻧﺪ زرﺗﺸﺘﯿﺎن در ﺑﺮﺧﯽ از روﺳﺘﺎﻫﺎی ﯾﺰد ﺟﺸﻦ ﻣﻬﺮﮔﺎن را ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﻏﯿﺮ ﻓﺼﻠﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﻌﻀﯽ از ﺧﺎﻧﻮادﻩﻫﺎ ﺧﻮراﮐﯽﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ، ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺮﯾﺎن ﺷﺪﻩ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﻟﻮوگ (ﻧﺎن ﮐﻮﭼﮏ روﻏﻨي) ﺗﻬﯿﻪ .ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ داد و دﻫﺶ وﺷﺎدی ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ.



2-8 ، ﺟﺸﻦ آﺑﺎﻧﮕﺎن
دﻫﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ آﺑﺎن

آﺑﺎن ، ﻧﺎم دﯾﮕﺮ ارِدْوی ﺳﻮرَ اَﻧَﻬﯿﺘَﻪ (اَﻧﺎﻫﯿﺘﺎ )، ﻧﻤﺎد آﺑﻬﺎی ﭘﺎک وﺑﺎﻟﻨﺪﻩ .روی زﻣﯿﻦ و ﻧﮕﺎﻫﺒﺎن ﭘﺎﮐﯽ و ﺑﯽ آﻻﯾﺸﯽ در ﺟﻬﺎن ﻫﺴﺘﯽ اﺳﺖ اﻧﺎﻫﯿﺘﺎ در اﺳﻄﻮرﻩﻫﺎی اﯾﺮاﻧﯽ، از ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ارزﺷﻤﻨﺪی ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ روی ﻧﯿﺎﮐﺎن ﻣﺎ ﻧﯿﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﻫﺎﯾﯽ در ﮐﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ و آب ﻫﺎی روان ﺑﺮای ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ آب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ آن در ﮐﻨﮕﺎور .ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ و ﺑﯿﺸﺎﭘﻮر ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن در ﺟﺸﻦ آﺑﺎﻧﮕﺎن ﺑﺮای ﭘﺎﺳﺪاﺷﺖ آب ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ وﺑﺮای ﺑﺎﻟﻨﺪﮔﯽ آب ﻫﺎی روان ﺑﺨﺸﯽ از ﻧﯿﺎﯾﺶ اوﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم آﺑﺰور .را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ .



2-9 ، ﺟﺸﻦ آذرﮔﺎن
ﻧﻬﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ آذر

ﺟﺸﻦ آذرﮔﺎن ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ در ﻣﺎﻩ آذر، روز آذر ﻓﺮا ﻣﯽ رﺳﺪ . آذر در اوﺳﺘﺎ آﺗَﺮ- آﺗَﺮش و در ﭘﻬﻠﻮی آﺗُﺮ - آﺗَﺨﺶ و در ﻓﺎرﺳﯽ اﻣﺮوز آذر- آﺗﺶ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد. آذر، ﻧﻤﺎد ﭘﺎﺳﺪاری از آﺗﺶ و ﻓﺮوزﻩ اﻫﻮراﻣﺰداﺳﺖ . در ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮان، آﺗﺶ ﯾﮑﯽ از ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻫﺎی ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺳﺘﻮدﻧﯽ اﺳﺖ ﭼﻮن ﮔﺮﻣﺎی زﻧﺪﮔﯽ را در ﮐﺎﻟﺒﺪ دﯾﮕﺮ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻫﺎی ﻫﺴﺘﯽ ﺟﺎری ﻣﯽ ﺳﺎزد و ﺑﺎ ﻧﻮر ﺧﻮد ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﯽ از ﻓﺮوغ اﻫﻮراﯾﯽ اﺳﺖ ﺟﺎن و دل ﯾﺎران اﻫﻮراﻣﺰدا را روﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ روی، ﺳﻮی ﭘﺮﺳﺘﺶ و ﻗﺒﻠﻪ ﮔﺎﻩ اﻫﻮراﻣﺰداﺳﺖ و آﻧﺎن ﮐﻪ دل در ﮔﺮو ﻋﺸﻖ اﻫﻮرا دارﻧﺪ در آﺗﺸﮑﺪﻩ ﻫﺎ از آن ﭘﺮﺳﺘﺎری ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺟﺸﻦ آذرﮔﺎن از ﺟﺸﻦ ﻫﺎی وﯾﮋﻩ ﭘﺎﺳﺪاری از ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ آﺗﺶ در ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮان اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺘﺎﯾﺶ آذر اﻫﻮراﯾﯽ ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﺷﻮد .

ﻧﯿﺎﮐﺎﻧﻤﺎن آذرﮔﺎن را روزی ﺧﺠﺴﺘﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ و در ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ و ﮔﻮﺷﻪ ای از ﺑﺎم ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ آﺗﺶ اﻓﺮوﺧﺘﻪ و آن روز را ﺑﺎ ﺷﺎدی و ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ و ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻫﺎ و ﮔﺴﺘﺮدن ﺳﻔﺮﻩ آﯾﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮراﮐﯽ ﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن در آﺗﺸﮑﺪﻩ ﻫﺎ ﮐﻪ آذﯾﻦ ﺑﻨﺪی ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ، ﺟﺸﻦ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺟﺸﻦ، ﺑﺮ ﻣﺠﺮ آﺗﺶ ، ﭼﻮب ﻫﺎی ﺧﻮش ﺳﻮز و ﺧﻮش ﺑﻮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و آﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ آﻏﺎز ﺳﺮﻣﺎ، از آﺗﺶ ﻓﺮوزان در آﺗﺸﮕﺎﻩ، ﻫﺮ ﮐﺲ اﺧﮕﺮی ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮدﻩ و آن آﺗﺶ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن زﻣﺴﺘﺎن در ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻓﺮوزان ﺑﻮد و ﻧﻤﯽ .ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﻮد و آن را ﻧﯿﮏ ﻓﺮﺟﺎم و ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ .
ﯾﮑﯽ از ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آذر روز ﻫﺮﻣﺎﻩ و از ﺟﻤﻠﻪ در آذر روز از .آذرﻣﺎﻩ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﺳﺮود آﺗﺶ ﻧﯿﺎﯾﺶ از ﺧﺮدﻩ اوﺳﺘﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﮐﻨﻮن ﻧﯿﺰ زرﺗﺸﺘﯿﺎن ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﯿﺎﮐﺎن ﺧﺮدﻣﻨﺪ ﺧﻮد ﮐﻪ ﭘﻮﯾﻨﺪﻩ ﻓﺮوغ وروﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ در روز ﺟﺸﻦ آذرﮔﺎن ﺑﻪ آﺗﺸﮑﺪﻩ وﻧﯿﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﻣﯽ روﻧﺪ ودر ﮐﻨﺎر روﺷﻨﺎﯾﯽ آﺗﺶ ﺑﻪ ﻓﺮوغ اﻫﻮراﯾﯽ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ وﺑﺎ . ﺧﻮراﮐﯽ ﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.



2-10 ، ﺟﺸﻦ دﯾﮕﺎن
روزﻫﺎی دی از ﻣﺎﻩ دی در ﮔﺎﻩ ﺷﻤﺎری اﯾﺮاﻧﯽ ﺳﻪ روز ﺑﺎ ﻧﺎم دی ﯾﻌﻨﯽ آﻓﺮﯾﺪﮔﺎر آﻏﺎز ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺎم ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ روز از ﻫﺮﻣﺎﻩ ﮐﻪ اورﻣﺰد اﺳﺖ ﭼﻬﺎر روز وﯾﮋﻩ ﺟﺸﻦ .دﯾﮕﺎن ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺮﮔﺰار ﮐﺮد ﺧﺮم روز ، روز اول از ﻣﺎﻩ دی اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺑﺮﺧﻮرد ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﺎﻩ دی ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ دراﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ. اﮐﻨﻮن ﻧﯿﺰ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ارزﺷﻨﺪی دارد ﺑﻪ وﯾﮋﻩ ﭘﺎرﺳﯿﺎن ﻫﻨﺪوﺳﺘﺎن اﯾﻦ روز را ﺑﺴﯿﺎر .ﻣﺤﺘﺮم ﺷﻤﺮدﻩ و آﻧﺮا دی دادار ﺟﺸﻦ ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ اﺑﻮرﯾﺤﺎن ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: دی ﻣﺎﻩ را ﺧﻮر ﻣﺎﻩ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ و روز اول ﻣﺎﻩ را ﺧﺮم روز ﯾﺎ ﺧﻮرﻩ روز ﻧﺎﻣﻨﺪ .

دی ﺻﻔﺖ اﺳﺖ از ﻣﺼﺪر دا ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ دادن و آﻓﺮﯾﺪن و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی دادار و آﻓﺮﯾﺪﮔﺎر اﺳﺖ و در ادﺑﯿﺎت اوﺳﺘﺎﯾﯽ اﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﺟﺎی واژﻩ اﻫﻮراﻣﺰدا ﺑﻪ .ﮐﺎر رﻓﺘﻪ اﺳﺖ ،در ﮔﺎﻩ ﺷﻤﺎری وﯾﮋﻩ زرﺗﺸﺘﯽ در ﺑﯿﻦ ﻧﺎم ﺳﯽ روز ﻣﺎﻩ ، روزﻫﺎی ﻫﺸﺘﻢ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ و ﺑﯿﺴﺖ و ﺳﻮم ﻫﺮ ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﻧﺎم دی ﻧﺎمﮔﺬاری ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﻤﯿﺰ آنﻫﺎ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ، ﻫﺮ ﯾﮏ در آﻏﺎز ﻧﺎم روز ﺑﻌﺪی ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ و ،اورﻣﺰد ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ روزﻫﺎی اورﻣﺰد دی ﺑﺂذر، دی ﺑﻤﻬﺮ و دی ﺑﺪﯾﻦ ﻫﻤﻪ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﯾﺎد آﻓﺮﯾﺪﮔﺎر ﺟﺸﻦ . ﮔﺮﻓﺖ وآﻧﺮا ﺟﺸﻦ دﯾﮕﺎن ﻧﺎم ﻧﻬﺎد.



2-11 ، ﺟﺸﻦ ﺑﻬﻤﻨﮕﺎن
دوﻣﯿﻦ روزاز ﻣﺎﻩ ﺑﻬﻤﻦ

ﺟﺸﻦ ﺑﻬﻤﻨﮕﺎن در روز ﺑﻬﻤﻦ از ﻣﺎﻩ ﺑﻬﻤﻦ ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﻬﻤﻦ از ، واژﻩ اوﺳﺘﺎﯾﯽ وﻫﻮﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻧﯿﮏ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ وﻫﻮﻣﻦ ﯾﮑﯽ از اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪان وﯾﮑﯽ از ﻓﺮوزﻩ ﻫﺎی اﻫﻮراﯾﯽ اﺳﺖ. در ﮔﺎت ﻫﺎ ،اﺷﻮزرﺗﺸﺖ ﺑﺮای درﯾﺎﻓﺖ ﭘﯿﺎمﻫﺎی اﻫﻮراﯾﯽ از وﻫﻮﻣﻦ ﯾﺎری ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻬﻤﻦ در ﻧﻘﺶ ﻣﺎدی ﺧﻮد ﭘﺎﺳﺪاری از ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺳﻮدﻣﻨﺪ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ دارد . از اﯾﻦ رو زرﺗﺸﺘﯿﺎن در ﺟﺸﻦ ﺑﻬﻤﻨﮕﺎن ﯾﺎ ﺑﻬﻤﻨﺠﻪ ﮐﻪ در روز ﺑﻬﻤﻦ از ﻣﺎﻩ ﺑﻬﻤﻦ واﻗﻊ ﻣﯽﺷﻮد از ﮐﺸﺘﺎر ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺳﻮدﻣﻨﺪ و ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ آﻧﺎن ﭘﺮﻫﯿﺰ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺮﺧﯽ از زرﺗﺸﺘﯿﺎن ﻧﯿﺰ ﻋﺎدت دارﻧﺪ .ﮐﻪ از ﺧﻮردن ﮔﻮﺷﺖ در ﺗﻤﺎم روزﻫﺎی ﻣﺎﻩ ﺑﻬﻤﻦ ﺧﻮد داری ﮐﻨﻨﺪ.

درﺑﺎورﺳﻨﺘﯽ ﺟﺸﻦ ﺑﻬﻤﻨﮕﺎن ﯾﺎور ﻣﺮدان درﺳﺘﮑﺎرﻧﯿﺰﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻬﻤﻦ ﯾﮑﯽ از ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮوزﻩ ﻫﺎ در ﻓﺮﻫﻨﮓ زرﺗﺸﺘﯽ اﺳﺖ. اﯾﻦ واژﻩ ﺑﺎ »اﻧﺪﯾﺸﻪ .ﻧﯿﮏ، »ﻣﻨﺶ ﻧﯿﮏ« و »ﺧﺮد ﺳﭙﻨﺪﯾﻨﻪ و ﻣﻘﺪس« ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﻬﺎدﻩ ﺷﺪﻩاﺳﺖ زرﺗﺸﺖ در ﮔﺎﺗﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﺎری ﻧﯿﺮوو ﻓﺮوزﻩ وﻫﻮﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮی ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ . اﺳﺖ ﺑﻬﻤﻦ در ﺟﻬﺎن ﻣﯿﻨﻮی ﻧﻤﺎد ﻣﻨﺶ ﻧﯿﮏ اﻫﻮراﻣﺰدا ﺳﺖ. و ﺑﺎ ارادﻩ و ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﻮﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻦ ﺑﻪ اﺷﻮزرﺗﺸﺖ رو ﻣﯽآورد و ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ را ﺑﺎ ﮔﻔﺘﺎر و ﺧﻮاﺳﺖ اﻫﻮراﯾﯽ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯽدﻫﺪ و اﺷﻮزرﺗﺸﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ .ﯾﺎراﻧﺶ و ﭘﯿﺮواﻧﺶ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﭙﺮدازد.



2-12 ، ﺟﺸﻦ اﺳﻔﻨﺪﮔﺎن
ﭘﻨﺠﻤﯿﻦ روز از ﻣﺎﻩ اﺳﻔﻨﺪ

ﺟﺸﻦ اﺳﻔﻨﺪﮔﺎن (ﺳﭙﻨﺪارﻣﺬﮔﺎن)آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﻣﺎﻫﯿﺎﻧﻪ اﯾﺮاﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﭘﺎﯾﺎن ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽ ﺷﻮد اﺑﻮرﯾﺤﺎن ﺑﯿﺮوﻧﯽ در ﮐﺘﺎب آﺛﺎراﻟﺒﺎﻗﯿﻪ آوردﻩاﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن اﯾﻦ روز را روز ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ زن و ﭘﺎﺳﺪاﺷﺖ زﻣﯿﻦ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ. زﻧﺎن در ﭼﻨﯿﻦ روزی ﻟﺒﺎس ﻧﻮ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻧﺪ واز ﻣﺮدان ﻫﺪاﯾﺎ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮐﺎرﻫﺎی روزاﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻧﺎن را دراﯾﻦ روز ، ﻣﺮدان ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.

واژﻩ ﻓﺎرﺳﯽ اﺳﻔﻨﺪ در زﺑﺎن ﭘﺎرﺳﯽ اﻣﺮوز، از واژﻩ ﭘﻬﻠﻮی ﺳﭙﻨﺪارﻣَﺖ و .از رﯾﺸﻪ اوﺳﺘﺎﯾﯽ ﺳﭙِﻨﺘَﻪ آرﻣَﺌﯽ ﺗﯽ ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﺳﭙﻨﺘَﻪ آرﻣَﺌﯽ ﺗﯽ ﺑﻪ ﭼﻢ آرﻣﺎن وﻋﺸﻖ ﻣﻘﺪس اﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ روی اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ را در ﺑﺎﻧﻮان ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ واﯾﻦ روز را ﺑﻪ زﻧﺎن اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ اﻧﺪ .
واز آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﺮوﺗﻨﯽ و زاﯾﻨﺪﮔﯽ در زن و زﻣﯿﻦ ﻣﺸﺘﺮک ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﺳﻔﻨﺪﮔﺎن روز ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ زن وزﻣﯿﻦ ﻧﺎم ،ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﺳﭙﻨﺪارﻣﺬ ﻟﻘﺐ ﻣﻠﯽ زﻣﯿﻦ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. ﯾﻌﻨﯽ ﮔﺴﺘﺮاﻧﻨﺪﻩ ،ﻣﻘﺪس، ﻓﺮوﺗﻦ. زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻤﺎد ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺰﺑﺎﺷﺪ ، ﭼﻮن ﺑﺎ ﻓﺮوﺗﻨﯽ ﺗﻮاﺿﻊ و ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﯽورزد. زﺷﺖ و زﯾﺒﺎ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ در ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن اﺳﭙﻨﺪارﻣﺬﮔﺎن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎد .ﻣﻬﺮ ﻣﺎدری و ﺑﺎروری ﺑﺎورداﺷﺘﻨﺪ اﮐﻨﻮن ﻧﯿﺰ اﯾﺮاﻧﯿﺎن اﯾﻦ روز را روز ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ زﻧﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ و ﺑﺮای ارج ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم وﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻣﺎدران در ﭼﻨﯿﻦ روزی ﺑﺎ ﺑﺮﭘﺎﯾﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ .ﺷﺎد ﺑﻪ زﻧﺎن و ﻣﺎدران ﺧﻮد ﮔﻞ وﻫﺪاﯾﺎﯾﯽ ﭘﯿﺸﮑﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.
 سپاس شده توسط *mana* ، علیرضا ، @Raha@ ، ادمین ، Fatemehh
۱۳۹۲/۱۲/۱۵, ساعت ۰۹:۲۱
ارسال: #2
RE: جشن هاي ماهانه ايرانيان باستان
آفرین داری مهسا
مرسی و خیلی ممنون
کلی استفاده کردم از مطالب مفید و ارزشمندت
لقب مهسای پارسی واقعا برازندته,همونطور که اسمت یه اسم پارسیهClapClapClapClapClapClapClapClap
iranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflagiranflag
Yahoos (38)Yahoos (38)Yahoos (38)Yahoos (38)

معجزه خبر نمیکند.......با احتیاط ناامید شوید.
 سپاس شده توسط @Raha@ ، *mana* ، Fatemehh ، مهسا* ، sahar naz
۱۳۹۲/۱۲/۱۶, ساعت ۰۰:۱۳
ارسال: #3
RE: جشن هاي ماهانه ايرانيان باستان
ممنون لطف داريBlush
خوشحالم كه دوست داشتيد
 سپاس شده توسط *mana* ، sahar naz
« قدیمی تر | تازه‌ تر »
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
 


پرش به انجمن: