# برخورد با فرزندان و خط قرمزها

- Category: فرزندان
- Author: تحریریه علمی زیباشو
- Published: 2011-11-07T12:57:34+00:00
- Modified: 2012-12-15T22:45:49+00:00
- Canonical: https://www.zibasho.com/archives/5181
- Markdown: https://www.zibasho.com/archives/5181?format=md

---

هميشه بين ما و فرزندانمان خط قرمز‌هايي وجود دارد كه نبايد از آنها عبور كنيم. اين خط قرمز‌ها چه هستند؟ بعضي از مادر و پدر‌ها گمان مي‌كنند كه مالك تام الاختيار فرزندان خود هستند؛ اما اين طور نيست و فرزندان ما در حقيقت امانت‌اند، امانت‌هايي كه بايد آنها را صحيح و سالم به صاحب اصلي آن، يعني خداوند بازگردانند. اين امانت‌ها براي اين در اختيار ما گذاشته مي‌شوند كه رشد كنيم و رشد دهيم. به عبارت ديگر، فرايند پرورش فرزند يك فرايند دوسويه و دوطرفه است و همانطور كه مي‌دانيد، اين رشد تنها منحصر به جسم نيست. فكر، روح و روان او، مديريت، برنامه‌ ريزی و تصميم‌گيری هم بايد در فرزندمان رشد كند. چيزهای زيادی هم وجود دارد كه ما بايد از فرزندانمان ياد بگيريم. صداقت، بي‌طرفی،[شادی](http://www.zibasho.com/archives/4397) و سرور آني، لذت بردن از زندگي و ...


فرزند خود را شبيه ديگران ندانيد!

فرزند شما كاملا با شما، با بقيه فرزندان شما  و با همه انسان‌هاي ديگر متفاوت است. هرگز او را كليشه نكنيد و رفتارتان با او بايد مانند سايرين نباشد. وقتي نوزادي به دنيا مي‌آيد، به او مانند امانت نگاه كنيد؛ امانتي از آسمان. اين امانت چيست و چقدر مي‌ارزد؟ چه توانايي‌ها و استعدادهايي دارد؟ حساسيت‌ها و نقاط ضعف و قدرت او چيست؟ چه چيزهايي را بايد ياد بگيرد و چه چيزهايي را بايد به ما ياد بدهد؟ نقش او در دنيا  و در زندگي ما چيست؟ و ...  قبل از هر مقايسه‌اي حواس‌تان باشد كه هيچ كس مانند كس ديگر نيست. مقايسه انسان‌ها با هم، مانند مقايسه كوه با دريا يا رودخانه با درخت است! در حالي كه هر يك از اين مظاهر طبيعت، خاصيت و نقش خود را دارند كه قابل مقايسه با ويژگي و نقش ديگري نيست. به همان اندازه كه مقايسه كوه با درخت خنده‌دار است، مقايسه فرزند ما با ديگران هم مضحك است. فرزند خود را يكتا بدانيد.


توهين  نكنيد

بي احترامي‌ و توهين به هر كسي خشم و كينه او را بر مي‌انگيزد. بي‌احترامي ‌به نوجوان، ناراحتي دروني و واكنش بيروني شديدتري در پي خواهد داشت؛ چرا كه نوجوان با توجه به سن و شرايط خاص خود قدرت حفظ آرامش و تحليل و استدلال چندجانبه را ندارد و ممكن است با تداوم بي‌احترامي ‌او را از خود برانيم و فراري دهيم. وقتي مي‌خواهيد با كودك يا نوجوان خود گفتگو كنيد، حرمت او را نگه داريد. براي احترام گذاشتن به بقيه نيازي نيست آنها بزرگسال باشند يا قد و هيكل بزرگسالانه داشته باشند. در درون هر كس روحي است كه ارزشمند و قابل احترام است؛ چه كودك، چه [نوجوان](http://www.zibasho.com/archives/3581) و چه بزرگسال. پس درخواست خود را از فرزندتان با احترام بگوييد و شخصيت او را گرامي ‌بداريد.


هرگز عصبانيت خود را بر سر فرزندتان خالی نكنيد

يكي از عادات نامناسب بسياري از والدين اين است كه خشم يا عصبانيت خود را بر سر اطرافيان بي‌سلاح و بي‌پناه خود، يعني فرزندان خالي مي‌كنند. در روانشناسي به اين رفتار مكانيسم جا به جايي اطلاق مي‌شود؛ به اين معنا كه وقتي نمي‌توانيم خشم خود را به دليل ترس يا هر علت ديگري بر سر كسي كه ما را عصباني كرده خالي كنيم، آن را بر سر كسي خالي مي‌كنيم كه زورمان به او مي‌رسد! اما كودك ما نمي‌تواند اين رفتار ما را درك و هضم كند و آن را به حساب بد بودن خود مي‌گذارد و به مرور دچار كمبود  اعتماد به نفس مي‌شود.


با فرزندان خود لجبازی نكنيد

بچه‌ها از رفتار ما بيشتر ياد مي‌گيرند تا از حرف زدن‌مان. اگر ما به چيزهايي كه مي‌گوييم عمل نكنيم، فرزندمان به ما اعتماد نمي‌كند و ما را الگوي كارهاي بد خود قرار مي‌دهد. بعضي پدر و مادرها از كودكي لجبازي را ياد گرفته‌اند و متاسفانه نه تنها با همسالان خود كه حتي با كودكان و نوجوانان خود لجبازي مي‌كنند. كودكانِ آنها نيز ناخودآگاه لجبازي را مي‌آموزند و آن‌را رفتاري بهنجار تلقي مي‌كنند. اگر مي‌دانيد كه لجباز هستيد، هر چه زودتر با كمك متخصص اين رفتار خود را اصلاح كنيد.


محبت خود را از فرزندانتان دريغ نكنيد


فرزند ما در هر سني كه باشد، به محبت نياز دارد. نوزاد، طفل، كودك يا نوجوان و دقيق‌تر اينكه همه انسان‌ها در هر سني كه باشند به محبت نياز دارند. كمبود محبت دليل اصلي بسياري از اختلالات رواني و حتي جسمي‌است. يكي از دلايلي كه فرزندان ما در سنين نوجواني يا حتي جواني جذب افرادي نامناسب مي‌شوند، فقط همين كمبود محبت‌هاست. محبتي كه مورد نياز آنهاست در خانواده تامين نشده و در عوض ابراز محبتي كور يا حتي تصنعي از جانب فردي جديد مي‌تواند آنها را به سهولت جذب كند! محبت در هر سني بايد متناسب با سن، جنس و موقعيت فرزند باشد. مسلما نحوه ابراز محبت به يك كودك سه ساله متفاوت از يك جوان 18 ساله است. تشخيص چگونگي ابراز محبت مورد نياز فرزندان و اعمال درست آن، مي‌تواند به سلامت روان و رشد عاطفي آنها و حتي خود ما كمك كند.


تجربه‌های جديد برای فرزندانتان ايجاد كنيد

اگر والدين بلد نباشند يا نخواهند ميدان‌هاي جديد و تجربه‌هاي جديد براي فرزندان خود ايجاد كنند، خود آنها اقدام به اين كار خواهند كرد؛ منتها بدون سنجش همه جوانب و بدون اينكه بدانند صلاح آنها در چيست؟ مادر و پدر‌ها بايد براي فرزندان خود به تناسب سن آنها تجربه‌هاي جديد ايجاد كنند. تجربه ممكن است در حد كاشتن يك گياه در گلدان، معاشرت با افراد جديد،  سفر به مناطق جديد و چادر زدن، رفتن به كوه يا غارهاي قديمي‌ و انواع مشابه باشد. ميدان‌هاي جديد، تجربه‌هاي جديد، به دنبال دارد و هم شما و هم فرزندان‌تان را پخته مي‌كند.


آرزوهای خود را به فرزندانتان تحميل نكنيد

هر كس برای كاری آفريده شده و ماموريت و مسئوليتي در اين دنيا دارد. هر كس دارای توانمندی و استعداد و علائق خاصي است. بزرگ‌ ترين ظلم به فرزندان اين است كه بخواهيم آرزوهايي را كه به آنها نرسيده‌ايم، به فرزندان‌مان تحميل كنيم. همه شما با اين جملات آشناييد: تو بايد رياضي بخواني، تو بايد پزشك شوی. تو به جاي هنر بايد بروي سراغ مهندس شدن. تو حتما بايد تحصيل كني. تو بايد، بايد، بايد ... اين بايد‌ها تمامي‌ ندارد. مراقب باشيد. تنها بايدِ درست براي آينده[فرزندان](http://www.zibasho.com/archives/4884) اين است كه آنها بايد استعداد و علاقه حقيقي خود را بشناسند و برای شكوفايي آنها و موفقيت خود تلاش كنند. آنها بايد ياد بگيرند كه از توانمندی های خود درست استفاده كنند و از لحظاتشان لذت ببرند.
سپاس از رکسانا خوشابی کارشناس ارشد مشاوره بالینی


زیبـا شـو دات کام

---
Source: Zibasho.com — https://www.zibasho.com/archives/5181