اصلاح کردن به معنی کوتاه کردن و از بین بردن موهای زائد و ناخوشایند بدن است که با کمک یک تیغ و یا هر وسیله تیغه‌دار انجام می‌شود.

تاریخچه
پیش از ساخته شدن تیغ، موهای بدن با استفاده از دو پوسته‌ای که بر هم منطبق شده و موهای موردنظر را از ریشه جدا می‌کرد، اصلاح می‌شد. تقریبا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد، زمانی که ابزارهای مسی کم‌کم در میان مردم رواج یافتند، تیغ‌های مسی کشف شدند. احتمالا اولین جرقه‌های گرایش انسان به زیبایی و بهداشت بیشتر از همین زمان زده شده است. کشیش‌های مصری جزء نخستین افرادی بودند که از تیغ‌های مسی استفاده می‌کردند. اسکندر مقدونی، در قرن چهارم قبل از میلاد، استفاده از تیغ‌ها جهت اصلاح کردن را در قلمروی حکومتش رواج داد؛ زیرا به آراستگی و انضباط اهمیت ویژه‌ای می‌داد. ۱۹ درصد از مردان بالای ۱۵ سال، هر روز صورت خود را اصلاح می‌کنند. به طور میانگین مردان ۱۵-۲۰ ساله سالانه ۲۷۵ مرتبه اصلاح صورت دارند و این رقم در میان مردان ۲۰-۶۵ ساله بسیار بیشتر است.

روش‌های اصلاح کردن
عمل اصلاح کردن از طریق تیغ‌های عمودی و البته مطمئن انجام می‌شود. اصلاح دستی یا همان اصلاح خیس و اصلاح خشک که با تیغ برقی (ماشین ریش تراش) انجام می‌گیرد، دو نوع متداول از اصلاح کردن هستند. گاهی اوقات برای آسان‌تر شدن کار در حین استفاده از تیغ، بهتر است ابتدا موها با قیچی کمی کوتاه‌تر شده و بعد از تیغ استفاده شود.

روش قدیمی اصلاح کردن (اصلاح خیس)
این نوع اصلاح با کمک تیغ، فرچه اصلاح و صابون اصلاح انجام می‌شود. دو نوع تیغ دستی وجود دارد: تیغ مستقیم و تیغ مطمئن. تیغ مطمئن شامل بخش‌های کوچک است و تیغ‌های دوطرفه را نیز دربرمی‌گیرد. تیغ‌های دوطرفه، یکطرفه، تیغ‌های انژکتوری و تیغ‌های یکبار مصرف جزء این دسته هستند. اما تیغ‌های مستقیم که امروزه نیز رایج می‌باشند، نیاز به کمی تمرین دارند. امروزه بسیاری از آرایشگران مجرب به راحتی از این‌گونه تیغ‌ها استفاده می‌کنند. با تیغ‌های مستقیم، یک اصلاح کامل و خوب انجام می‌گیرد. پس از ساخت تیغ‌های دوطرفه، دیگری نیازی به تیز کردن تیغ نبود. تیغ‌های دوطرفه به راحتی در دسترس هستند و هنوز هم توسط کارخانه‌های بسیاری در سرتاسر جهان تولید می‌شوند. به خاطر استفاده از تیغه‌ای که دو لبه تیز دارد، این تیغه‌ها را دو طرفه می‌نامند. قبل از اصلاح خیس، از یک صابون، کرم، ژل یا کف برای روان شدن سطح پوست استفاده می‌شود. این کار از آسیب‌دیدگی پوست و سوزش آن به هنگام استفاده از تیغ جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، موجب نرمی موها و راحت تراشیده شدن آنها می‌شود. اگر برای اصلاح از صابون استفاده شود، به فرچه مخصوص اصلاح نیز نیاز است. این فرچه باید موهای نرم و بلندی داشته باشد تا به راحتی بتوان صابون مخصوص اصلاح را روی پوست مالید.

بعد از اصلاح (Aftershave)
بسیاری از مردان پس از اصلاح از لوسیون برای کامل کردن و پایان دادن به عمل اصلاح استفاده می‌کنند. این لوسیون حاوی داروی ضدعفونی، از جمله الکل ایزوپروپیل است که در صورت ایجاد خراش‌های کوچک و سطحی روی پوست در اثر اصلاح، زخم را ضدعفونی می‌کند و موجب نرمی و رطوبت سطح پوست می‌شود.

اصلاح برقی
تیغه‌های الکتریکی شامل مجموعه‌ای از تیغه‌های نوسانی و چرخشی هستند که در پشت یک تراشه آهنی قرار دارند و این تراشه مانع از تماس مستقیم تیغه‌ها با پوست می‌شود. وقتی که تیغ روی پوست قرار می‌گیرد، با حرکت تیغه‌ها موهایی که از سوراخ‌های تراشه بیرون آمده‌اند کوتاه می‌شوند. تیغه‌های دایره‌ای شکل، حرکت دورانی دارند و تیغه‌های نوسانی حرکت‌شان به سمت بالا و پایین است. تیغ برقی را نخستین بار جاکوب چیک در سال ۱۹۲۸ ساخت. اصلاح برقی در کنار داشتن برخی مزایا، معایبی نیز دارد. مثلا اینکه همواره نیاز به منبع انرژی برق دارد تا بتوان از آن استفاده کرد. در عوض، برای اصلاح نیاز به مرطوب و نرم کردن پوست نیست و پوست ایمنی بیشتری دارد و دچار زخم و خراشیدگی نمی‌شود. لوسیون‌های مختلفی برای قبل و بعد از اصلاح الکتریکی وجود دارد، اما این نوع اصلاح نیاز به لوسیون و یا مرطوب کردن و لیز کردن سطح پوست صورت نداد. تیغ‌های الکتریکی مختلفی مخصوص خانم‌ها طراحی و ساخته شده‌اند که تفاوت چندانی هم با تیغ‌های الکتریکی مردانه ندارند.

عوارض جانبی اصلاح کردن
اصلاح کردن برخی مواقع همراه با عوارض جانبی است؛ مثل بریدگی پوست، خراش، سایش و خارش که با تعویض تیغ اصلاح بعد از هربار مصرف، استفاده از کف‌های مناسب و حرکت نرم و ساده دست هنگام کاربرد تیغ، می‌توان این عوارض را به حداقل رساند. برخی افراد از تیغ (یکطرفه و دوطرفه)، ژیلت و تیغ‌های برقی برای اصلاح استفاده می‌کنند؛ اما برخی دوست ندارند به بدنشان تیغ بزنند و استفاده از برخی پودرها (واجبی) و مومک را ترجیح می‌دهند.

بریدگی‌ها

هنگام اصلاح کردن ممکن است قسمتی از پوست بریده شود و مقداری خونریزی کند. این نوع بریدگی‌ها در اثر حرکت‌های عمودی تیغ ایجاد می‌شوند. اگر چنین وضعیتی برای شما نیز پیش آمد، مقداری پنبه را به الکل آغشته کرده روی محل بریدگی بگذارید و کمی فشار دهید تا خونریزی قطع شود و یا یک برگه دستمال کاغذی را روی محل بریدگی قرار دهید. اصلاح کردن در حین دوش گرفتن و یا بعد از آن باعث می‌شود این نوع خونریزی‌ها در اثر بریدگی و خراش به حداقل برسد؛ زیرا جریان خون به علت انقباض عروق در حین دوش آب سرد، کم می‌شود.

سوختگی در اثر اصلاح
سوختگی در اثر اصلاح، به دنبال استفاده از تیغ‌های کند و یا شیوه نادرست استفاده از تیغ به وجود می‌آید. این مسأله ۲-۴ روز بعد از اصلاح روی پوست خود را نشان می‌دهد و بسته به میزان و سطح سوختگی، درمان آن از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد. در شرایط حاد، سوختگی در اثر اصلاح با برآمدگی و تورم پوست نیز همراه است. وقتی که در ناحیه سوختگی مجددا مو رشد می‌کند. ممکن است جوش‌های چرک‌دار در آن نواحی ایجاد شود. عدم استفاده از نرم‌کننده پوست (مثل صابون و کف) قبل از عمل اصلاح نیز موجب سوختگی می‌شود. افرادی که موهای زبر و خشن و یا پوست حساس دارند نیز دچار این عارضه می‌شوند. برای جلوگیری از این مسأله قبل از اصلاح حتما پوست خود را مرطوب و لغزنده کنید و یا از ژل مخصوص اصلاح استفاده نمایید. حرکت دست نیز حین اصلاح باید در جهت رشد موها باشد.

سعی کنید در حین اصلاح فشار کمتری به پوست وارد آید. از مصرف کلیه محصولات نامناسب هم که ایجاد خارش و حساسیت می‌کنند، خودداری کنید (مثل برخی عطرها و ادکلن‌ها). در صورت استفاده از کرم بعد از اصلاح، کرم‌های حاوی آلوئه‌ورا و نرم‌کننده بسیار مناسب است. بهتر است قبل از اصلاح نواحی مورد نظر را با اسید سالسیلیک پاک کنید تا مواد روغنی و پوست مرده راحت‌تر از پوست جدا شوند. همچنین یک تکه پارچه گرم و مرطوب روی پوست‌تان بگذارید. با این کار موها نرم‌تر و اصلاح راحت‌تر می‌شود.

تحریریه دنیای سلامت

زیبـاشـو دات کام

اصلاح صورت یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

برخی از افراد بعد از تراشیدن ریش دچار التهاب، قرمزی و جوش‌های کوچک، قرمز یا چرکی می‌شوند. علت این امر بیشتر مربوط به کج شدن موها پس از تراشیدن و وارد شدن آنها به داخل پوست است؛ یعنی مو بعد از تراشیدن به جای آن‌که به طور مستقیم رشد کند و از پوست خارج شود به داخل پوست می‌رود و در زیر پوست به رشد خود ادامه می‌دهد که این امر سبب التهاب، خارش و جوش می‌شود. چنین مسئله‌ای بیشتر در آقایانی پیش می‌آید که موهای زبر و مجعد دارند.

برای خلاصی از شر این عارضه لازم است که تیغ اصلاح کاملا تیز و نو باشد.

همچنین خمیرریش هم باید به مدت کافی روی پوست بماند تا موها را نرم کند و پس از تراشیدن حالت تیزی در آنها ایجاد نکند.

کسانی که با رعایت این نکات دوباره دچار چنین عارضه‌ای می‌‌شوند، لازم است بلافاصله پس از اصلاح، از کیسه آب یخ و کرم‌های ضدالتهابی استفاده کنند یا در صورت لزوم می‌توان به طور موقت از کرم‌های آنتی‌بیوتیک دار یا آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی استفاده کرد.

برای درمان درازمدت این عارضه می‌توان از کرم‌های حل‌کننده مواد شاخی مانند کرم‌های محتوی اسیدسالیسیلیک و کرم‌های رتینوئید استفاده کرد یا می‌توان موهایی را که کج شده‌اند و به داخل پوست فرو رفته‌اند را با لیزر یا الکترولیز از بین برد.

همچنین افرادی که بعد از هر بار اصلاح صورت‌شان جوش می‌زند باید در چند نوبت از صابون‌های تری کلروکروان استفاده کنند تا به مرور جوش‌های‌شان از بین برود. البته با طولانی شدن عوارض، مراجعه به پزشک متخصص پوست کمک فراوانی به حل مشکل بیمار خواهد کرد. زیرا ممکن است شخص به یکی از مواد مصرفی در حین اصلاح مانند خمیرریش یا ادوکلن حساسیت داشته باشد که با تشخیص پزشک می‌توان آن را تعویض کرد.

دکتر یزدان بخش نجفیان متخصص پوست و مو

برگرفته شده از مجله زیبایی سلامت

زیباشو دات کام

راه حل اساسی برای جوش‌های پس از اصلاح یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.