پختگی در صرف پول !

یکی از کارهای مهمی که زیبنده افراد پخته‌‌تر است این است که پول و ثروت خود را هدر ندهند و آنرا در راههای درست و زندگی ساز مصرف کنند. متاسفانه بسیاری از افراد خصوصا خانم‌‌ها به بهانه عید، مهمانی رفتن، مسافرت رفتن و هر کاری می‌خواهند پول‌‌های خود را به خرید چیزهای نالازم اختصاص داده، یا به بیانی دیگر هدر دهند. برای مثال هر سال حتی اگر نیاز نداشته باشند لباس و کیف و کفش می‌خرند، لوازم و وسایل منزل یا اتومبیل خود را نو می‌کنند، زیاد رستوران می‌روند و همین طور الی آخر. پول، حاوی انرژی‌‌‌ای است که زن و شوهر یا خانواده از آغاز تا پایان ماه مصرف کرده‌‌اند یعنی از فکر و جسم خود کار کشیده‌‌اند تا آن‌ را به دست بیاورند. بنابراین در صرف این انرژی باید با دقت عمل کنیم. با دقت عمل کردن در مصرف پول، باعث می‌شود که یا پول خود را در جایی (چه مادی و چه معنوی) سرمایه‌گذاری کنید و یا در خرج کردن آن دقت کرده و تنها آن را صرف خرید چیزهایی کنید که برایتان ضروری‌‌تر هستند و خودتان از داشتن آنها لذت برده و بهره‌مند می‌شوید نه دیگران.

پختگی در سفر رفتن

متاسفانه سفر رفتن آن هم در ایام نوروز برای برخی از ما تبدیل شده به یک کلیشه که انگار حکم شده که آنرا انجام بدهیم. در صورتی که گذراندن تعطیلات در منزل، استفاده از طبیعت بهاری محل زندگی‌مان، وقت گذراندن با خانواده و صمیمی شدن با اعضای خانواده و حتی دوستان و اقوام می‌تواند لذت‌بخش و گاه آموزنده باشد. یک برنامه‌ریزی درست و موثر برای تعطیلات نوروز لزوما شامل مسافرت رفتن و پول خرج کردن در هتل‌‌های گران قیمت و خرید‌‌های کلان نیست. برنامه‌‌ای پخته و درست است که روابط ما را با اعضای خانواده‌مان نزدیک‌‌تر کند، تجربه‌‌هایمان را غنی‌‌تر کند، ما را با طبیعت بهاری پیوند بزند، لذت بردن غیر مادی را بیشتر کند، ذهن و روح‌مان را به آرامش برساند و باعث شود نوروزی به یاد ماندنی و خوش داشته باشیم.

پختگی در هدف گذاری

به کمک افراد خانواده، برای نوروز و سپس برای زندگی هدف‌گذاری کنید. هدف‌‌های کوچک و بزرگ. هدف‌‌هایی که در طول تعطیلات باید بدان دست پیدا کنید. متاسفانه عقیده رایج برخلاف این شده است. یعنی بسیاری از افراد گمان می‌کنند اگر مدام بخوابند و استراحت کنند یا به خوشگذرانی‌‌های بی‌حاصل مشغول بشوند، خوش گذرانده‌اند. البته بخشی از تعطیلات نوروزی را حتما باید به استراحت اختصاص داد اما بی‌هدفی و وقت تلف کردن به شکل موذیانه‌‌ای باعث می‌شود که در خاتمه تعطیلات، احساس بدی داشته باشیم، حتی اگر ندانیم که این احساس بد ناشی از چیست. همان طوری که بی‌هدفی در کل زندگی هم همین پیامد منفی را دارد. اما به محض آن که هدفی برای زندگی‌مان در نظر گرفته می‌شود، قدرت، صبر و امید ما افزایش می‌یابد، جسم ما توان بیشتری پیدا می‌کند و روح ما نیز آرامش و شادابی دو چندانی در خود حس می‌کند. بنابراین به کمک خانواده اهدافی برای نوروز در نظر بگیرید. آنها را فهرست و اولویت‌بندی کنید. حتما دقت کنید که اهداف شما قابل دسترسی، لذت‌بخش و تا جای ممکن ابتکاری و جدید باشد تا کودکان یاد بگیرند که چگونه در زندگی هدف‌گذاری کنند و از این کار لذت ببرند. همچنین به اعضای خانواده‌تان یاد بدهید درسال جدید، به آرزوهای خود بیندیشند و برای خود هدف گذاری‌‌های بلند مدت کنند. سعی کنید اهدافتان علاوه بر خود، در جهت کمک و خیر رسانی به دیگران هم باشد تا محصول آن چند برابر شادی و سرزندگی برایتان به ارمغان آورد.

پختگی در حرف زدن

سعی کنید همان حرف‌‌های کلیشه‌‌ای و تکراری سال‌‌های قبلی را تکرار نکنید. هر چه می‌گوییم در زندگی‌مان رخ خواهد داد. پس دقت کنید که چه می‌گویید. به جای غر زدن و شکایت کردن از بخشش و محبت، از گشایش در کارها، از سلامتی و شادی، از حل شدن مشکلات، از شکر کردن نعمت‌‌ها و از چیزهای خوب حرف بزنید. می‌توانید این کار را در منزل و در کنار خانواده به صورت بازی در بیاورید. قرار بگذارید که همه خانواده در تعطیلات فقط از کلمات مثبت و سازنده و شادی آفرین استفاده کنند و هر کس را که کلمات بد از دهانش خارج شد، مجازات کنید و مجازات به این ترتیب باشد که فرد خاطی مثلا باید برای افراد خانواده بستنی بخرد یا کار کوچکی انجام بدهد. در واقع دو هفته مچ خود و خانواده‌تان را در گفتن کلمات ناپسند بگیرید. به زودی مشاهده می‌کنید که این کار یعنی استفاده از الفاظ مثبت و سازنده برای همگی‌تان به صورت عادت در خواهد آمد.

سخن آخر
فهرست پختگی ما، به همین چند مورد ساده ختم نمی‌شود. سعی کنید پختگی خود را در هر زمینه‌‌ای که بیشتر دوست دارید افزایش بدهید. نگذارید روزها و سال‌‌هایتان مشابه همدیگر باشند. ابتکار و نوآوری داشته باشید و با پختگی و درایت تعطیلات خود و خانواده‌تان را مدیریت کنید و خاطرات خوب بر جای بگذارید.

رکسانا خوشابی؛ کارشناس ارشد مشاوره

زیباشو دات کام

هرسال بهار می آید یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

* خوب، آقای آنتونی رابینز، چون ردپای هدف و هدفگذاری در همه کتاب‌های‌تان به چشم می‌خورد، بهتر است شما شروع کنید.
آنتونی رابینز: بله، متشکرم. همان طور که در نوشته‌هایم می‌بینید، هدف‌های بزرگ، انگیزه‌های بزرگ ایجاد می‌کنند و باعث آزادشدن نیروهای عظیم درونی می‌شوند. در حقیقت، تعیین هدف، پایه همه موفقیت‌های زندگی و اولین قدم برای تبدیل ذهنیت‌‌ها به عینیت است. پس بهتر است هر چه زودتر هدف‌ها (آرزوها و رویاها)ی خود را نظم دهید.

ممکن است این قواعد را برای ما بگویید؟
جو کاربو: اهداف بهتر است کوتاه‌مدت، ساده و واقع‌بینانه بوده و زیاد سنگین و غیرقابل دستیابی نباشند. اگر به برخی از هدف‌ها نرسیدید، بهتر است از خود انتقاد نکنید و دوباره به شکل واقع‌بینانه‌تری هدفگذاری کنید. اما دقیقاً همان هدفی را انتخاب کنید که خواستار رسیدن به آن هستید،‌ نه هدف‌های کلیشه‌ای را.

دنیس ویتلی: من هم معتقدم که باید هدف‌های کوتاه‌مدت در نظر گرفت و از قبل برای بعد از رسیدن به آنها، پاداشی برای خود تعیین کرد. به نظر من بهتر است همه هدف‌های سال جاری را بنویسیم و درون پاکتی قرار دهیم، اما برای تعیین اهداف ماه آینده از تقویم رومیزی یا سررسید استفاده کنیم.

آنتونی رابینز: علاوه بر این، هدف را به صورت مثبت بیان کنید. مثلاً بگویید: هدفم این است که از نظر فیزیکی قوی‌تر شوم و نگویید هدفم این است که از نظر فیزیکی ضعیف نباشم (هر چند که ظاهراً هر دو یک معنا دارند).

حالا باید چکار کنم؟
جو کاربو: بعد از فهرست‌کردن اهداف، باید درباره‌ تک‌تک آنها به چند سوال مهم پاسخ بدهید و بعد با توجه به پاسخی که می‌دهید مجدداً هدف‌های‌تان را بررسی کنید.
آلبرت پویسانت: هدف‌ها باید با توجه به عزت نفس ما تعیین شوند؛ یعنی با توجه به ارزشی که برای خود قائلیم، در نظر گرفته شوند و چه بهتر که ما قدر و ارزش خود را که بالا هم هست، بشناسیم و بزرگ اندیش باشیم. همچنین باید دقیقاً بدانیم از هدف‌های مالی و شغلی خود در آینده چه انتظاری داریم.

ریچارد دنی: در همین راستا اضافه کنم که هدف بهتر است تا حدی جاه‌طلبانه و همچنین قابل دسترس باشد.
الکس مک میلان: و بهتر است از خود بپرسیم که آیا آمادگی لازم برای رسیدن به آنها را داریم یا نه؟
* بدین ترتیب، بهتر است بعضی هدف‌ها را حذف کنم. مثلاً فعلاً آمادگی ازدواج ندارم و شاید سفر به کره دیگر در حال حاضر برایم امکان‌پذیر نباشد. همچنین تحصیل و آموختن یک علم جدید با راه انداختن یک بیزینس بزرگ، به طور همزمان، ‌کمی غیر واقع‌بینانه و شاید متناقض باشد.
حالا بعد از اعمال این تغییرات در فهرست هدف‌‌ها، دیگر چه کاری باید انجام بدهم؟
مک میلان: برای دستیابی به هدف‌ها باید نقشه‌هایی طرح‌ریزی کنیم. هر یک از این طرح‌ها و نقشه‌ها،‌ مثل پله‌های یک نردبان هستند که باید تک تک آنها برای ما مشخص باشند،‌ ضمناً اگر در حال انجام کاری هستید که شما را در رسیدن به اهداف‌تان یاری نمی‌کند، آن را رها کنید یا تغییر دهید.

جو کاربو: من اعلان روزانه را پیشنهاد می‌کنم؛ یعنی این که هر روز صبح بلافاصله پس از بیدار شدن، فهرست اهداف خود را مرور کنید (چه بهتر که این مرور با صدای بلند انجام شود). پس از خواندن هر کدام از هدف‌ها،‌ کمی صبر کنید و آنچه را که خوانده‌اید، کاملاً مجسم نمایید. هر شب نیز درست پیش از خواب هر قدر هم که خسته باشید، کار صبح را تکرار کنید.
آنتونی رابینز: موانع رسیدن به هر هدف را هم مشخص کنید و راه‌هایی برای برداشتن تک‌تک آنها از سر راه کشف یا اختراع نمایید.
دنیس ویتلی: تمرکز یادتان نرود. باید روی اهداف تمرکز کنید و طوری به آنها بیندیشید که انگار به دست‌شان آورده‌اید.
رابرت اوریلی: هدف خود را در هر زمینه به طور مشروح بر روی کاغذ بنویسید و با افراد صاحبنظر درباره آنها صحبت کنید تا کاملاً مطمئن شوید درست همان چیزهایی هستند که طالب آن هستید و از طرف دیگران (و به طور ناخودآگاه) به شما تحمیل نشده‌اند.
آنتونی رابینز: تقسیم بندی پیشنهادی من هم این است: هدف‌های مربوط به توسعه و پرورش شخصی، هدف‌های شغلی ـ اقتصادی، اهداف تفریحی و ماجراجویانه و هدف‌های خیرخواهانه.

* چون توضیحات همه دوستان نظریه‌پرداز روشن و گویا بود، جمع‌بندی نهایی را به‌عهده خود شما می‌گذارم و سخن را با یکی از جملات آهنگساز مشهور، بتهوون به پایان می‌برم:
«هیچ روزی بی‌هدف نباش، من اگر یک روز اجازه دهم که الهه الهام بخش هنرم به خواب رود، فقط برای این است که روز دیگر، نیرومندتر از خواب بیدار شود».

پی نوشت
نظریه‌پردازانی که در اینجا مطرح شده اند، همگی در زمینه موفقیت و هدفمندی کتبی دارند که به زبان‌فارسی، ترجمه شده است. آنتونی رابینز، نویسنده چهار جلد کتاب به «سوی کامیابی» است؛ از دنیس ویتلی کتاب‌های «بذرهای عظمت و پیروزی مضاعف»؛ از جو کاربو کتاب «تجربه‌های من، موفقیت شما»؛ از آلبرت پویسانت کتاب «توانگران چگونه می‌اندیشند»، از الکس مک میلان کتاب «بلیت موفقیت» و از ریچارد دنی کتاب «موفقیت از آن شماست» به فارسی برگردانده شده است.

زیباشو دات کام

هدفت را گم نکن! یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

چطور هدف زندگی خود را تعریف کنیم؛ شکستن حصار حباب شخصی

احتمالا هر کدام از ما هم چندین کتاب، مجله یا حداقل صفحات اینترنتی در مورد موفقیت و پیدا کردن هدف در زندگی مطالعه کرده‌ایم. با این حال هیچ‌ کدام از این مطالب تغییری در زندگی شما ایجاد نکرده‌اند. قصد این مقاله دادن راه‌‌حل‌های چند مرحله‌ای و تضمینی و این چنین مطالبی نیست. نویسنده مقاله سعی می‌کند تا یک روش ساده و یک مرحله‌ای را برای تغییر زندگی فردی معرفی کند؛ روشی کوتاه با تاثیرگذاری فراوان.

یک قدم تا پیدا کردن هدف

حباب کلیدواژه‌ی اصلی این روش و استعاره‌ای از دنیای شخصی فرد است. راه‌حل مقاله هم ساده به نظر می‌رسد؛ از حباب شخصی خود بیرون بیایید. حباب شخصی شما دنیایی است که در آن زندگی می‌کنید. در این دنیای شخصی شما در مرکز قرار می‌گیرید و علایق و آرزوهایی مثل کسب ثروت، جذابیت ظاهری و لذت‌های شخصی دغدغه‌ی اصلی شما به حساب می‌آیند. دنیای شخصی شما تمام جنبه‌های زندگی شما را احاطه کرده است و برای خواسته‌های خود در این محدوده دنبال دلیل نمی‌گردید.بنابراین وقتی دوستتان در مورد چاقی شما نظر می‌دهد ناراحت می‌شوید و احساس شرمساری می‌کنید؛ در حباب شخصی زیبایی ظاهری یک ارزش تلقی می‌شود و لاغری یا خوش اندام بودن معیار این ارزش است و هر چیزی که این ارزش‌ها را قضاوت کند موجب ناراحتی شما می‌شود.

چطور هدف زندگی خود را تعریف کنیم؛ شکستن حصار حباب شخصی

مشکلاتی که این حباب شخصی را برای شما ایجاد می‌کند:

در حباب شخصی دنبال راحتی و خوش گذرانی هستید. به خاطر همین هم غذاهای ناسالم می‌خورید، سیگار می‌کشید یا کارهایی انجام می‌دهید که فقط در لحظه به مذاق شما خوش بیاید.
احساس از دست رفتن آسایش در اکثر مواقع باعث استرس در فرد می‌شود. این حالت به خصوص زمانی که در موقعیتی ناآشنا قرار می‌گیرید بیشتر است.
فکر مداوم به موفقیت، ترس بیشتری از شکست را در پی دارد. در نتیجه ریسک کمتری را متحمل می‌شوید.
در مورد حرف‌های دیگران قضاوت می‌کنید و آن‌ها را به خود نسبت می‌دهید. همین عامل باعث تنش‌های روحی و فردی خواهد شد.
انتظار دارید به اهداف خود برسید. اگر چنین اتفاقی رخ ندهد یا دیگران اجازه‌ی آن را ندهند سریعا عصبانی خواهید شد.

بیرون آمدن از حباب

اگر بتوانیم از این حباب خارج شویم و مسائل را بدون تمرکز روی خود مشاهده کنیم نتایج زیر را در پی خواهد داشت:

اگر کسی در مورد چیزی حرف زد یا نظری داد لزوما منظوری ندارد و در مورد شخص شما حرف نمی‌زند. این سخنان بیشتر از ترس، استرس، سردرگمی یا علایق خودشان نشات گرفته می‌شوند.
بعضی خواسته‌های شما جز یک میل زودگذر نیستند و اگر به آن‌ها نرسید اتفاق خاصی نمی‌افتد.
با خارج شدن از حباب شخصی می‌توان از کنار لذت‌های کوتاه مدت عبور و زندگی را چیزی فراتر از این لذت‌ها و ماورای راحتی پیدا کرد. افرادی که توانسته‌اند از حباب خود خارج شوند در حقیقت از ترس‌های خود عبور کرده‌اند و از چالش و رنج کشیدن برای رسیدن به هدف استقبال خواهند کرد. این افراد اهداف خود را خارج از دایره‌ی فردی تعریف می‌کنند و به دنبال تاثیرگذاری بر محیط یا به طور کلی دنیای اطراف خود هستند.
بهره‌وری‌های فردی را می‌توان به دنیای اطراف پیوند زد. به عنوان نمونه آموزش‌هایی را که در مورد تغذیه‌ی سالم، زندگی راحت و پیدا کردن هدف دریافت کرده‌اید هم در زندگی شخصی و هم در بهبود زندگی اطرافیان شما کاربرد دارند.

با خروج از حباب تمرکز را از روی خود به چیزهای دیگر منتقل می‌کنید و دنیای اطراف خود را با دیدی متفاوت مشاهده خواهید کرد. اما این عمل چه ربطی به پیدا کردن هدف زندگی دارد؟

دید وسیع‌تر و هدف زندگی

وقتی که از حباب خود خارج شدید و دنیا را با دیدی جدید تجربه کردید می‌توان مسیر جدیدی را شروع کرد:

نیاز انسان‌های اطراف خود را می‌بینید و رنج‌های آن‌ها را احساس خواهید کرد.
تلاش خود را برای توجه به افراد و کاهش‌ رنج‌های آن‌ها زیادتر می‌کنید.
برای افزایش مهارت‌‌ها تلاش می‌کنید تا به وسیله‌ی همین مهارت‌ها بر دنیای اطراف تاثیر بگذارید.
تمام کارهای روزانه‌ی خود را به مساله‌ی مهم‌تری پیوند می‌زنید و هدف را در نهایت تاثیرگذاری بر محیط اطراف تعریف می‌کنید. وقتی هدف از روی فرد برداشته می‌شود و به سمت جامعه‌ی بزرگ‌تری حرکت می‌کند انگیزه‌ی فردی بیشتر خواهد شد. ما باید از حباب خود خارج شویم، نگاه‌ را از خود برداریم و به سمت هدف‌های بزرگ‌تری جلب کنیم.

چطور  خود را تعریف کنیم؛ شکستن حصار حباب شخصی

در این مسیر اهمیتی ندارد که چه مهارتی دارید یا چه شغلی را انتخاب می‌کنید، مهم هدف‌های بزرگ‌تری هستند که شما برای آن‌ها فعالیت می‌کنید. شاید در زندگی خود چندین بار شغل عوض کنید و حرفه‌های جدیدی یاد بگیرید، با این حال هدف اصلی شما هیچ وقت تغییر نمی‌کند. در تمامی این مراحل شما از خود عبور می‌کنید، یاد می‌گیرید و به سمت تغییر حرکت می‌کنید.

چطور از حباب شخصی خود خارج شویم؟

به نظر می‌رسد خارج شدن از حباب مزایای زیادی به همراه دارد، اما طی کردن این مسیر به هیچ وجه آسان نیست. در قدم اول باید موقعیت خود را تشخیص دهید، آیا در حباب قرار گرفته‌اید؟ هر موقع که عصبانی، ناراحت، ناامید یا نسبت به آینده و اطراف خود بیمناک هستید، هر موقع در انجام کارهای خود تنبلی می‌کنید یا آرزوی تغییر رفتار دیگران نسبت به خود را دارید احتمالا در حباب شخصی خود گرفتار شده‌اید. این‌ نشانه‌ها بازگو کننده‌ی وضعیت شما در دنیای اطراف و احساسات شما هستند. به این نشانه‌ها می‌توان علائق شخصی هم اضافه کرد، زمانیکه علائق شما به تمام اتفاقات مهم اطراف شما ارجحیت پیدا می‌کند یعنی در مرکز حباب قرار دارید.

در مرحله‌ی دوم به جای غر زدن و متهم یا قضاوت کردن بقیه، سعی کنید رفتار آن‌ها را درک کنید. در این مرحله پی خواهید برد که چقدر خواسته‌ها و مشکلات شما در برابر آدم‌های اطرافتان ناچیز است. پس به جای اینکه همه چیز را از منظر خود ببینید سعی کنید به یک تصویر جامع از شرایط برسید. در مرحله‌ی بعد فقط برای شادی بقیه تلاش کنید، همانطور که خود دنبال شادی هستید.

چطور هدف زندگی خود را تعریف کنیم؛ شکستن حصار حباب شخصی

در آخر هم به این موضوع فکر کنید که چطور باید به بقیه کمک کرد؟ چطور باید مرهم درد آدم‌های اطراف خود شد؟ بعضی وقت‌ها یک توجه ساده، حضور در کنار فرد یا گوش دادن به حرف دل یک نفر کمک زیادی به حساب می‌آیند. پس نباید حتما به مسائل مالی توجه کرد و تا حرف پول درمیان آمد پا پس کشید. کاری کنید که لبخند بر لب بقیه بنشیند و جزوی از دنیای آن‌ها شوید. اینجاست که خود شما هم لذت می‌برید.

هدفت را مشخص کن! یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

برای مثال هر سال حتی اگر نیاز نداشته باشند لباس و کیف و کفش می‌خرند، لوازم و وسایل منزل یا اتومبیل خود را نو می‌کنند، زیاد رستوران می‌روند و همین طور الی آخر. پول، حاوی انرژی‌‌‌ای است که زن و شوهر یا خانواده از آغاز تا پایان ماه مصرف کرده‌‌اند یعنی از فکر و جسم خود کار کشیده‌‌اند تا آن‌ را به دست بیاورند.

بنابراین در صرف این انرژی باید با دقت عمل کنیم. با دقت عمل کردن در مصرف پول، باعث می‌شود که یا پول خود را در جایی (چه مادی و چه معنوی) سرمایه‌گذاری کنید و یا در خرج کردن آن دقت کرده و تنها آن را صرف خرید چیزهایی کنید که برایتان ضروری‌‌تر هستند و خودتان از داشتن آنها لذت برده و بهره‌مند می‌شوید نه دیگران.

پختگی در سفر رفتن

متاسفانه سفر رفتن آن هم در ایام نوروز برای برخی از ما تبدیل شده به یک کلیشه که انگار حکم شده که آنرا انجام بدهیم. در صورتی که گذراندن تعطیلات در منزل، استفاده از طبیعت بهاری محل زندگی‌مان، وقت گذراندن با خانواده و صمیمی شدن با اعضای خانواده و حتی دوستان و اقوام می‌تواند لذت‌بخش و گاه آموزنده باشد.

یک برنامه‌ریزی درست و موثر برای تعطیلات نوروز لزوما شامل مسافرت رفتن و پول خرج کردن در هتل‌‌های گران قیمت و خرید‌‌های کلان نیست. برنامه‌‌ای پخته و درست است که روابط ما را با اعضای خانواده‌مان نزدیک‌‌تر کند، تجربه‌‌هایمان را غنی‌‌تر کند، ما را با طبیعت بهاری پیوند بزند، لذت بردن غیر مادی را بیشتر کند، ذهن و روح‌مان را به آرامش برساند و باعث شود نوروزی به یاد ماندنی و خوش داشته باشیم.

پختگی در هدف گذاری

به کمک افراد خانواده، برای نوروز و سپس برای زندگی هدف‌گذاری کنید. هدف‌‌های کوچک و بزرگ. هدف‌‌هایی که در طول تعطیلات باید بدان دست پیدا کنید. متاسفانه عقیده رایج برخلاف این شده است. یعنی بسیاری از افراد گمان می‌کنند اگر مدام بخوابند و استراحت کنند یا به خوشگذرانی‌‌های بی‌حاصل مشغول بشوند، خوش گذرانده‌اند.

البته بخشی از تعطیلات نوروزی را حتما باید به استراحت اختصاص داد اما بی‌هدفی و وقت تلف کردن به شکل موذیانه‌‌ای باعث می‌شود که در خاتمه تعطیلات، احساس بدی داشته باشیم، حتی اگر ندانیم که این احساس بد ناشی از چیست. همان طوری که بی‌هدفی در کل زندگی هم همین پیامد منفی را دارد. اما به محض آن که هدفی برای زندگی‌مان در نظر گرفته می‌شود، قدرت، صبر و امید ما افزایش می‌یابد، جسم ما توان بیشتری پیدا می‌کند و روح ما نیز آرامش و شادابی دو چندانی در خود حس می‌کند.

بنابراین به کمک خانواده اهدافی برای نوروز در نظر بگیرید. آنها را فهرست و اولویت‌بندی کنید. حتما دقت کنید که اهداف شما قابل دسترسی، لذت‌بخش و تا جای ممکن ابتکاری و جدید باشد تا کودکان یاد بگیرند که چگونه در زندگی هدف‌گذاری کنند و از این کار لذت ببرند. همچنین به اعضای خانواده‌تان یاد بدهید درسال جدید، به آرزوهای خود بیندیشند و برای خود هدف گذاری‌‌های بلند مدت کنند. سعی کنید اهدافتان علاوه بر خود، در جهت کمک و خیر رسانی به دیگران هم باشد تا محصول آن چند برابر شادی و سرزندگی برایتان به ارمغان آورد.

پختگی در حرف زدن

سعی کنید همان حرف‌‌های کلیشه‌‌ای و تکراری سال‌‌های قبلی را تکرار نکنید. هر چه می‌گوییم در زندگی‌مان رخ خواهد داد. پس دقت کنید که چه می‌گویید. به جای غر زدن و شکایت کردن از بخشش و محبت، از گشایش در کارها، از سلامتی و شادی، از حل شدن مشکلات، از شکر کردن نعمت‌‌ها و از چیزهای خوب حرف بزنید.

می‌توانید این کار را در منزل و در کنار خانواده به صورت بازی در بیاورید. قرار بگذارید که همه خانواده در تعطیلات فقط از کلمات مثبت و سازنده و شادی آفرین استفاده کنند و هر کس را که کلمات بد از دهانش خارج شد، مجازات کنید و مجازات به این ترتیب باشد که فرد خاطی مثلا باید برای افراد خانواده بستنی بخرد یا کار کوچکی انجام بدهد.

در واقع دو هفته مچ خود و خانواده‌تان را در گفتن کلمات ناپسند بگیرید. به زودی مشاهده می‌کنید که این کار یعنی استفاده از الفاظ مثبت و سازنده برای همگی‌تان به صورت عادت در خواهد آمد.

سخن آخر

فهرست پختگی ما، به همین چند مورد ساده ختم نمی‌شود. سعی کنید پختگی خود را در هر زمینه‌‌ای که بیشتر دوست دارید افزایش بدهید. نگذارید روزها و سال‌‌هایتان مشابه همدیگر باشند. ابتکار و نوآوری داشته باشید و با پختگی و درایت تعطیلات خود و خانواده‌تان را مدیریت کنید و خاطرات خوب بر جای بگذارید.

رکسانا خوشابی- کارشناس ارشد مشاوره

زیبـاشـو دات کام

چند توصیه طلایی برای سال جدید یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

مطمئنم که شما هم قبلاً در همچنین وضعیتی بوده‌اید. هر چقدر هم که سخت تلاش می‌کرده‌اید، همه تلاش‌هایتان به نظر بیهوده می‌رسیده است. اما نباید ناامید شوید، زیرا بعضی از بزرگترین پیروزی‌های زندگی برای کسانی اتفاق افتاده است که باوجود شرایط خارجی، تحمل کرده‌اند. پیشرفت به سمت درک اهداف شخصی، پیشرفتی خطی و محدود نیست. موفقیت بعد از مجموعه‌ای از شکست‌ها، بن‌بست‌ها و پیروزی‌های کوچک اتفاق می‌افتد.

این خود مسیر رسیدن به هدف است که تعیین می‌کند به چه انسانی تبدیل شوید. رهبران موفق به شما توصیه می‌کنند که مسیر رسیدن به هدف پایه و اساس پیروزی و موفقیت شماست، احتمالاً داستان توماس ادیسون را شنیده‌اید که بعد از شکست‌های مداوم به کشف لامپ برق دست پیدا کرد. او برای کشف چیزی که امروز یکی از بزرگترین اکتشافات تاریخ به شمار می‌رود، بیشتر از هزار مرتبه تلاش کرد.
موفقیت نزدیک‌تر از چیزی است که فکر می‌کنید

ممکن است با خود فکر کنید و بگویید که انگیزه ای ندارید که برای رسیدن به موفقیت در آن ۱۰۰۰ شکست را تجربه کنید. اما اگر کشف ادیسون نیاز به ۱۰۰۰ مرتبه تلاش قبل از موفقیت داشت چه؟ می‌بینید گاهی فرایند، راه به سمت موفقیت را نشانتان می‌دهد. اگر هدفتان با مقیاسی قابل اندازه‌گیری باشد، شکست شما ممکن است به اندازه توماس ادیسون برجسته نباشد.

از طرف دیگر اگر هدف شما تاثیر گذاشتن بر انسانیت در مقیاس جهانی باشد، فرایند دنبال کردن هدفتان مطمئناً نیازمند شکست‌های غیرقابل انتظار خواهد بود. مقیاس یک هدف است که روندی که فرد طی می‌کند و کارهایی که برای رسیدن به آن لازم است را تعیین می‌کند.

این را در نظر بگیرید، اگر تلاش شما نیازمند صرف زمان و صبر بود و این را از قبل می‌دانستید چه؟ آیا باز هم مداومت داشتید؟ خیلی وقت‌ها بخاطر بسیاری عوامل نامشخص از دنبال کردن یک هدف دست می‌کشیم. به ناچار بخاطر ترس از ناشناخته‌ها، دلسرد می‌شویم تا اینکه آن را بعنوان یک چالش در آغوش بگیریم. این ترس از راه پیش رو است که ضعیفمان می‌کند زیرا عدم قطعیت نشان می‌دهد که موفقیت ممکن است دست‌نیافتنی باشد.

توصیه ما برای غلبه بر ترس از شکست این است که زمان را فراموش کرده و در عوض از مسیر لذت ببرید. اگر کاری که انجام می‌دهید را دوست داشته باشید و کاری را انجام دهید که دوست دارید، آنوقت روند کار می‌تواند تمرکز اصلی شما شود.

استفان کووی در کتاب معروف خود، ۷ عادت افراد موثر، عنوان می‌کند که وقتی با در نظر داشتن انتها، به هدفمان فکر می‌کنیم، راهی به سمت موفقیت برایمان طراحی می‌شود. افراد به دلایل مختلف از رسیدن به هدفشان دلسرد می‌شوند. اعتقاد من این است که هدف ممکن است همراه با عشق و عزم شما نباشد. در این صورت باید عشقی نابودنشدنی و عزمی راسخ برای رسیدن به آن هدف در خود ایجاد کنید. به هیچ وجه نباید به شکست فکر کنید.

لحظه‌ای به این مسئله فکر کنید. کدام بزرگتر است، لذت موفقیت یا بدبختی شکست؟ آیا برای موفقیت انگیزه دارید یا انگیزه دارید که از درد جلوگیری کنید؟ روانشناسان به این اصل درد-لذت می‌گویند.

برای درک هدفتان باید علاوه بر پشتکار و مداومت در کار، باوری انکارناپذیر به موفقیتتان داشته باشید. برای این منظور داشتن پشتکار دائمی اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا این عادات روزانه‌تان است که شما را به سمت موفقیت یا شکست راهنمایی می‌کند.

قبل از اینکه دلسرد شوید، کمی به خودتان استراحت دهید. گاهی اوقات یک وقفه کوتاه از روندی که برای رسیدن به هدفتان دارید، ذهنتان را روشن‌تر کرده و دید بازتری به شما می‌دهد. آلبرت انیشتین گفته است، «هیچوقت نمی‌توانید مشکلی را با همان سطح فکری که در ابتدای کار داشتید حل کنید.» به همین دلیل نگاه کردن به هدفتان با ذهنی تازه به شما این امکان را می‌دهد که فرصت‌های ممکن که قبلاً برایتان روشن نبوده را ببینید.

هیچکس نمی‌داند رسیدن به موفقیت چقدر طول می‌کشد. اگر با باوری انکارناپذیر و تعهد و پشتکار هدفتان را دنبال کنید، مطمئناً به موفقیت خواهید رسید. ضمن اینکه مسیرتان هم لذت‌بخش‌تر از خود موفقیت خواهد شد.

مردمان

زیبــاشــو دات کام

اتفاق‌های خوب زمان برند! یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

۱- ما معمولا کاری را به تعویق میندازیم که دوست نداریم, یا کاری که به هر نحوی ما رو ناراحت میکنه. در واقع کارهایی که در زندگی ترجیح میدیم نکنیم ولی باید انجام بدیم. ما طاقت احساس های منفی را نداریم. الان می خواهیم احساس خوب داشته باشیم. بنابراین با به تعویق انداختن این کار, میخواهیم به اون حس خوب برسیم. شاید هم در کوتاه مدت به این حس برسیم ولی در درازمدت به خودمون صدمه زدیم, صدمه ای دردناک .

۲- به تعویق میندازیم چون انگیزه و هدفمون از این کار ضعیف یا مبهمه. ما احساس نمیکنیم که واقعا میخواهیم این کار را انجام بدهیم بنابراین میگیم “بعدا انجام میدم”. در برابر هدفی که به دقت مشخص نشده نمیشه رفتار منظمی داشت .

۳- به راحتی حواسمون پرت میشه.به خودمون میگیم” یه دقیقه, ای میلم را چک کنم, یه سری به فیس بوک بزنم, این دستورالعمل را پیدا کنم, این وبلاگ را بخونم و… ما باید مراقب باشیم که کجا وقتمون را میگذاریم .

چیزی که حمایت میکنه از این مسامحه کاری” خود را گول زدنه”. ما دلمون نمیخواد الان انجامش بدیم, از طرف دیگه اگه انجام ندیم یه تنشی در ما بوجود میاد, پس شروع میکنیم به گول زدن خودمان. “فردا انجام بدم بهتره, حالا طوری نیست اگه عقب بیفته, الان تو مودش نیستم, حالا یه سر به ای میلم بزنم وقتی نمیگیره…” در واقع در اعماق وجودمون میدونیم اینها بهانه است و وقتی در این گول زدن موفق نمیشیم احساس گناه میکنیم .

همین حالا این خودفریبی را متوقف کنید.
حال چه باید کرد:
۱- یکی از آسانترین و موثرترین راهها اینه که” شروع کنیم”. هر جایی که علایم به تعویق انداختن را دیدیم, همین که احساس میکنیم بعدا انجام بدیم بهتره, فقط شروع کنیم. اون انتهای خط را نبینیم, تمرکزمون به همین پیشرفتهای کوچک باشه.همین که راه افتادیم بعدا میبینیم به اون بدی که فکر میکردیم نبوده. میگن ” کاری که شروع بشه کاری است که نصفش انجام شده”

۲- حالا چطوری این هدف و انگیزه را به برنامه موثر واقعی برای اجرا و عمل تبدیل کنیم؟اول باید اهداف را واضح و مشخص کنیم. از قبل بدونیم که درهر موقعیتی رفتار ما برای رسیدن به هدف مشخص چه خواهد بود. این تصمیم های قبلی به ما کمک میکنه که در محیط واقعی موفق تر عمل کنیم. بعد که در موقعیتش قرار گرفتیم دیگه فکر نمیکنیم فقط پاسخ میدهیم.

به خودتان بگویید که کی و کجا انجام خواهید داد.
۳- اما چیزهایی که حواسمون را پرت میکنه اونها را بشناسیم و از میان برداریم. مثلا اگه برای کارمون سر کامپیوتر هستیم فیس بوک را خاموش کنیم.این دشمنهای داخل خودتون را بشناسید تا حرکت کنید به سمت آنچه می خواهید .

دکتر فرناز عطائی-متخصص روانپزشکی

زیبــاشــو دات کام

کار امروز را به فردا مسپار! یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

صبر کنید
قبل از شروع حرکت، پاسخ‌های خود به سؤالات بالا را مرور کرده و کمی عمیق‌تر فکر کنید شما می‌‌توانید هم بدترین باشید و هم بهترین. به خاطر داشته باشید که زندگی پروژه‌ای از رشد مداوم و بی‌وقفه است، مهم نیست که نتیجه چیست؛ رشد واقعی در حین سفر رخ می‌دهد. نگران آن کارهایی که انجام می‌دهید و آنچه انجام نمی‌دهید، باشید. اهداف خود را از اهداف شخصی شروع کنید. اهداف شخصی به سلامت و خوشبختی شما مربوط می‌شوند.

سلامت و خوشبختی
در سال آینده برنامه ورزشی من چیست؟  آیا باید تغییراتی در برنامه غذایی خود بدهم؟  آیا وزن دلخواهم را دارم؟  اهداف من چه چیزهایی هستند؟
آیا فعالیت دیگری هست که دوست داشته باشم در فضای خارج از خانه انجام دهم؟  بیشتر دوست دارم کدامیک از تفریحات را انجام دهم؟  آیا در سال آینده به یک سفر واقعی خواهم رفت؟ کجا می‌روم؟ و چه مبلغی را صرف این‌کار می‌کنم؟  آیا دوست دارم با برخی از دوستان گذشته‌ام دوباره ارتباط برقرار کنم؟  برای چند لحظه به این سوالات فکر کنید. در پایان سال آینده زندگی خود را در کجا می‌بینید؟  حالا زمان تغییر کردن و متمرکز شدن روی کارتان فرا رسیده است.

اهداف کاری
یک برنامه مناسب برای سال آینده در نظر داشته باشید؛ برنامه‌ای که به شما کمک می‌کند، زمان خود را مدیریت کنید. هر روز چند ساعت از وقت خود را به کار کردن اختصاص دهید؟
فراهم کردن بودجه باید هدف شماره یک شما باشد. از خودتان بپرسید:
آیا بودجه کافی دارم؟  وضعیت بودجه من در سال آینده چگونه خواهد بود؟  برای بهره‌برداری از بودجه‌ای که دارم، چه چیزهایی باید یاد بگیرم؟  برای آنکه اطلاعات به روز داشته باشم از چه سیستم‌های مالی باید آگاهی داشته باشم تا در کارم پیشرفت بیشتری حاصل شود؟  امسال باید چقدر پول پس‌انداز کنم؟  چه هزینه‌های دیگری را باید پرداخت کنم، ولی نسبت به آنها تردید دارم؟

 فروش
برنامه‌های من برای فروش‌های فصلی چیست؟ آیا از کارت هدیه استفاده می‌کنم؟  هر هفته چند مشتری خواهم داشت؟ و اینکه آیا می‌توانم به آنها سرویس مناسبی بدهم؟  برای بهبود و رشد فروش، نیاز به آموختن چه مهارت‌هایی دارم؟

 بازاریابی
آیا برای هر ماه سال آینده برنامه مشخص بازاریابی دارید؟ اگر نه، حتماً به‌طور جدی به این مسأله فکر کنید. اگر مستقل کار می‌کنید، می‌توانید برنامه‌ای را طرح‌ریزی کنید که مطابق با خواسته‌های مشتری‌های‌تان باشد. فروش روزهای مهم سال مثل روز مادر، روز بازگشایی مدارس و عید در واقع بخش مهم برنامه‌ریزی‌های شما هستند. بی‌شک فروش در این روزها مهم‌ترین بخش فروش در طول سال است، اما برای روزهای عادی نیز باید برنامه‌ریزی کنید. اینکه چه حرکتی را انجام دهید تا هم مشتری‌ها و هم خود شما از آن منفعت ببرید و برای این کار به چقدر سرمایه و بودجه نیاز است؟ آیا باید از تبلیغات استفاده کنید؟

برنامه‌ریزی برای رسیدن به موفقیت
تمام این سوالات را در یک کاغذ بنویسید و جلوی چشمان خود بگذارید تا عمیقاً به آنها فکر کنید. اگر به یک سوال نمی‌توانید پاسخ دهید، یعنی در آن قسمت از برنامه مشکلی وجود دارد و باید آن مشکل را برطرف کنید. پاسخ به سوالات و تمام آمار و ارقام را که نیاز دارید جمع‌آوری کنید و بر پایه آنها تصمیم بگیرید. به خاطر داشته باشید که ممکن است برخی فرصت‌ها پیش آید که هنوز برای شما ناشناخته و نامعلوم هستند. شما می‌توانید از این فرصت‌های طلایی نیز بهترین استفاده ممکن را ببرید. برای موفقیت و رشد در زمینه کار و مسائل شخصی باید با انرژی حرکت کنید و از کاری که انجام می‌دهید، لذت ببرید. رشد و پیشرفت شما در سال جدید پروژه‌ای است که توسط خودتان به انجام می‌رسد

اعظم اسلامی مجد گروه ترجمه دنیای سلامت

زیبـاشــو دات کام

دانه‌ ی موفقیت را بکارید یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

سرعت و نیروی افراطی به قیمت نادیده گرفتن مسیر، نابودکننده است، اما تامل و شکیبایی موجب حفظ و ذخیره انرژی شده و استرس کمتری روی کل سیستم‌های بدنی و روانی ما وارد می‌سازد. زندگی رها از هدف، به این معنی نیست که شما هدف، مقصد یا مسیر حرکتی نداشته باشید، بلکه به معنی زندگی شادمانه، رها از انگیزه‌های بیرونی، در جهت کسب انگیزه‌های درونی و برای ساختن خود بهتر است. به عبارتی به طور کامل در حال زیستن، قدری تامل کردن و با گل‌های زندگی‌مان صحبت کردن و به خلق جامعه‌ای کمک کردن که با عشق ایثارگرانه و کار سودبخش، به مفهوم وسیع و زیبای خانواده ارج می‌گذارد. مطالب این مقاله می‌تواند مانند علامت‌های هشداردهنده‌ای در جاده زندگی، برای رسیدن به رضایت و احساس خوشبختی باشد. به شرط اینکه به این علامت‌ها توجه داشته باشیم و ارزش، معنی و فایده‌ آن را در زندگی تشخیص داده و به تدریج آنها را در خودمان درونی کنیم. نمونه این علامت‌های هشداردهنده در موارد زیر مشخص شده‌اند:

استفاده بهینه از لحظات زندگی

این حقیقت را باید درک کرد هر گامی که در جهت به دست آوردن اهداف برمی‌داریم، ارزشی برابر با خود هدف دارد. از زمان حال آن چنان استفاده کنید که گویی پیشاپیش به آرزوهای خود دست یافته‌اید. اگر فقط اهدافی را برای خود تعیین کنید و سپس با تلاش افراطی به آن دست یابید، آنچه به دست می‌آورید، فقط جانفشانی (تحلیل رفتن) بوده است. فراموش نکنید که تمام روزهایی را که در تلاش برای دستیابی به خواسته‌های خود سپری کرده‌اید بخشی از زندگی‌تان است. اگر «تنها» به مقاصد خود می‌اندیشید و در جهت به دست‌آوردن تلاش می‌کنید مطمئن باشید که به بیماری زیاده‌طلبی مبتلا شده‌اید. در چنین شرایطی، پس از آن همه سختکوشی وقتی به اهداف خود دست می‌یابید نمی‌دانید چگونه با آن‌ها روبرو شوید، زیرا مدام به آینده‌نگری عادت کرده‌اید و پیوسته در انتظار شرایط بهتری هستید. باز هم اهداف بالاتری را برای خود تعیین می‌کنید و تلاش خود را افزایش می‌دهید و این روند آنقدر ادامه می‌یابد تا پیر و درمانده ‌شوید. آنگاه به خود می‌آیید و از خود می‌پرسید: «پس زندگی‌ام چه شد؟»
از نظر یکی از روان‌شناسان سرشناس (اریک اریکسون)، افراد در دوران پیری عملکردهای گذشته خود را ارزیابی می‌کنند، آنان برای رسیدن به احساس تمامیت و یکپارچگی تلاش می‌کنند، سالمندان خاطره‌ها یا صحنه‌های گذشته زندگی خو را همانند آلبومی ورق می‌زنند. اگر آنها به این نتیجه برسند که در مجموع زندگی رضایت‌بخشی داشته‌اند، یعنی به طور مناسب زیسته‌اند، به احساس تمامیت می‌رسند و به معنا و مفهوم خاصی از زندگی دست می‌یابند و در این جهت به شکل‌گیری صفت مطلوب «خِرد» دست می‌یابند. به اعتقاد اریکسون خرد شامل پذیرش کل زندگی است، بی‌آنکه فرد از گذشته خود احساس سرخوردگی کند. چنین افرادی در زندگی احساس رضایت می‌کنند و حتی مرگ را به عنوان واقعیتی اجتناب‌ناپذیر می‌پذیرند و از آن هراسی به خود راه نمی‌دهند. در مقابل کسانی که در گذشته از فرصت‌های زندگی به درستی استفاده نکرده و عملکردهای قبلی خود را به صورت منفی ارزیابی کنند، دچار ناامیدی و سرخوردگی می‌شوند، زیرا به خود می‌گویند: «دیگر زمانی برای جبران گذشته وجود ندارد.»
با این حال، اریکسون، حتی در همین سنین (پیری) به تحول فردی خوش‌بین است. تحلیل اریکسون از فیلمی به نام «توت‌فرنگی‌های وحشی»، اوج خوش‌بینی وی را نشان می‌دهد. این فیلم، زندگی پزشک ۷۶ ساله‌ای را به تصویر می‌کشد که همواره موفقیت‌های شغلی و علمی فراوانی به دست آورده است، اما هیچ گاه نتوانسته است، حتی با اعضای خانواده خود، رابطه‌ای صمیمی و نزدیک برقرار کند، ولی در اواخر زندگی به این واقعیت تلخ پی برده و باقی‌مانده عمر خود را صرف ایجاد پیوندهای عاطفی می‌کند. او تصمیم می‌گیرد که به نزدیکان خود کمک‌های موثری کند و بدین ترتیب نارسایی‌های گذشته خود را ترمیم می‌کند و در آخرین لحظه‌های عمر خود به احساس یکپارچگی و رضایتمندی از زندگی می‌رسد و حتی دیگر هراسی از مرگ ندارد.

قدم‌ها و لحظه‌های شادی‌آفرین

«زندگی هدف نیست، زندگی یک روند متحول است که ما قدم به قدم آن را طی می‌کنیم و اگر بتوانیم این قدم‌ها و لحظه‌ها را برای خود و دیگران شادی‌آفرین کنیم به معنی واقعی زندگی کرده‌ایم.»
«مردن را یاد بگیر تا زندگی کردن را یاد بگیری.»
«همه می‌دانیم که دیر یا زود می‌میریم، ولی نمی‌خواهیم آن را باور کنیم. اگر باور داشتیم رفتارمان تغییر می‌کرد. می‌خواهیم درباره مرگ هم خودمان را گول بزنیم. ولی راه بهتری هم هست. آن هم این است که آدم قبول کند می‌میرد و هر لحظه برای آن آماده باشد. در این صورت انسان تا وقتی زنده است، بهتر به زندگی‌اش می‌رسد و به همه چیز جور دیگری نگاه می‌کند. آن وقت دنیا و اطرافیان را به درستی تجزیه می‌کند و تنها به کارهایی که خیال می‌کند خیلی لازم است نمی‌پردازد، جاه‌طلبی را کنار می‌گذارد و جایی برای کارهای معنوی باز می‌کند، به خانواده و عزیزان خود اهمیت بیشتری می‌دهد و در کل زندگی کردن واقعی را یاد می‌گیرد.»

اهداف جهانی داشته باشید، تا شخصی

روان‌شناس سرشناسی به نام «مزلو» می‌گوید: «آنان که پیوسته و فقط در تلاشند تا به اهداف بالاتری دست یابند عموما انگیزه‌ای جز کمبود ندارند.» به عبارت ساده‌تر آنچه آنها را به تلاش افراطی وامی‌دارد این انگیزه است که داشته‌هایشان کافی نیست. بنابراین پیوسته در تلاشند تا آن را کامل کنند. «افکارتان» را به کمبودها و ضعف‌های شخصی متمرکز نکنید و در تلاش افراطی برای رفع آن نباشید، چرا که در این صورت فرصت لذت بردن از زمان حال را از دست خواهید داد. اگر هدف شما تملک، کنترل، ساختن و توسعه باشد، نهایتا ما و شما شدیدا از بر هم زدن تعادل طبیعت رنج خواهیم برد. اگر یاد بگیریم به یک خانه کوچک نه ویلایی، یک ماشین و نه دو ماشین قانع باشیم و زمین را با سایر ساکنان آن شادمانه تقسیم کنیم پاداش، زندگی شاد و سالم خواهد بود. با وجود اینکه ادعاهای عنوان شده، مبنی بر اینکه رقابت امری طبیعی است، ولی همکاری و همگامی مورد توافق است که منجر به ایجاد سلامت‌‌ترین سیاره، مردم و سایر ساکنان زمین می‌شود.
جدایی (تنهائی و انزوا) علت اصلی احساس کمبود است. جدایی منجر به افسردگی، احساس فشار برای تلاش و تعارض می‌شود. وقتی ما چیزی را از بقیه جدا می‌کنیم و آن را مال خود می‌دانیم، نَفسمان ارضاء می‌شود.
اما بهای سنگین آن فاصله گرفتن از بقیه، خلقت و آفرینش است. چه بهتر که خود را یک میزبان و مهماندار در نظر بگیریم و به خاطر نسل‌های بعدی هم فعالیت کنیم و به این نکته فکر کنیم: آنچه حالا از آن ماست یک صد سال دیگر از آن ما نخواهد بود. درمان این درد اندیشه‌هایی از قبیل: به‌هم پیوستن و ارتباط، صلح، عشق، بخشش، نوع‌دوستی، پذیرش، حمایت کردن و … است.
این نوع اندیشه‌ها به این نکته اشاره دارد که، جهان را همان‌گونه که هست دوست بداریم و خیر و صلاحی را که «اکنون و اینجا» به سویمان روان است بپذیریم.
در درون احساس شادمانی و شعف کنیم، آرامش و متانت را به جای جنگ و ستیز قرار دهیم، حرمت و فروتنی نسبت به همه چیز زندگی را جایگزین حرص و طمع سازیم. خودمان را متقاعد نکنیم که این کارها عملی نیست و تنها گفتنش آسان است. ما آفریننده و انتخا‌ب‌کننده اندیشه‌ها و اهداف خویش هستیم و می‌توانیم به اختیار آنها را تغییر دهیم.

نرم و آهسته به هدف‌های خود برسید

اغلب، مردم اهدافی را انتخاب می‌کنند و آن را با ارزش‌ترین قسمت زندگی خود می‌دانند و برای رسیدن به آن عجله و اصرار زیاد دارند. قسمتی از این مشکل به این دلیل است که همه عجله دارند و معنی زندگی را پیدا نکرده‌اند، لذا به دنبال آن می‌دوند. آنها مدام به ماشین بعدی، به خانه بعدی و به شغل بعدی فکر می‌کنند و وقتی آنها را به دست می‌آورند می‌بینند برایشان ارضاکننده نیست و در نتیجه شروع به دویدن می‌کنند. اگر برای رسیدن به مقصد خود مصرانه و با فشار در تلاش هستید، با اراده جهانی (قوانین خلقت و طبیعت) از در مخالفت برآمده‌اید و در نتیجه حتی موجب به تعویق انداختن کارها می‌شوید.
روان‌شناسیِ متداول شده موفقیت و تشویق برانگیزِ «به دنبال آن بروید»، رویکرد و عنوان بسیاری از کلاس‌ها و سمینارهای امروزی می‌باشد… هرگز کمتر از آنچه می‌توانید باشید، نباشید. شما شایستگی بالاتر از اینها را دارید! کمال در چند قدمی شماست! البته در صورتی که با جدیت به دنبال آن بروید. حتی اگر به آنچه می‌خواهید نرسید، باید به دنبال آن بروید. همه چیز از آن شما خواهد شد. آیا آماده رفتن هستید؟… سخنران جملاتی از این دست را می‌گوید و حاضرین روی پا می‌ایستند و دست می‌زنند! البته این پیشگویی‌ها نادر است، چون تا زمانی که ما «در پی آن» هستیم (موفقیت) جایی را پیدا نخواهیم کرد که «آن را» پیدا کنیم و هنگامی که به آنچه می‌خواهیم نمی‌رسیم احساس شکست می‌کنیم، چون «آنچه می‌توانستیم باشیم» نیستیم، درباره خودمان و آنهایی که احساس می‌کنیم در این راه مانع پیشرفت هستند، احساس خصومت می‌کنیم. اما نتیجه مطالعات نشان می‌دهد، اگرچه برخی از موفقیت‌های کوتاه‌مدت ممکن است به علت سرعت عمل، کمال‌گرا بودن و سختکوشی زیاد به دست‌آید، ولی به طور وسیع‌تر، فرد بسیار موثر و موفق، شخصیتی کاملا متفاوت دارد.
او مسائل مهم زندگی خود را می‌شناسد و با آنها زندگی می‌کند. فرد متواضع، آرام و صبوری است و به خانواده اهمیت می‌دهد. این افراد شادمانه زندگی می‌کنند، خنده‌رو هستند، احترام افراد روشنفکر و محبت کودکان را جلب می‌کنند، انتقادپذیر و برای دیگران مفید هستند و همین طور شکرگزار زیبایی‌های خلقت، مواهب و آنچه دارند هستند. اما افراد آرام برداشتی نادرست از منابع موفقیت دارند و به چیزی تسلیم می‌شوند که علم پزشکی و روانشناسی آن را واکنش‌های استرسی و افراطی می‌نامد.

ما روان‌شناسان افرادی را که بسیار سختکوش، رقابت‌جو، جاه‌طلب و بی‌تاب هستند (احساس می‌کنند که زمان خیلی فوریت دارد) تیپ شخصیتی A می‌نامیم. در این افراد امکان اثرهای زیانبار استرس از قبیل بیماری‌های قلبی، زخم معده، میگرن و آسم افزایش می‌یابد. به هر حال برخورد شکیبا و آرام با زندگی و حتی الگو گرفتن از رفتارهای افراد آرام و خونسرد، می‌تواند یکی از روش‌های کم کردن خطر استرس باشد.

کیوان علوی زاده کارشناس ارشد روانشناسی

زیبـاشـو دات کام

اهداف زندگیتان را معنادار کنید یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.

اینکه چه می گویید مهم نیست، اینکه چه کاری می کنید مهم است!

یاد بگیرید چطور زندگی هدفمندتری داشته باشید!

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا اینجا هستید؟ منظورم این است که اگر هدفی نداشته باشید، پس چرا باید زندگی کنید؟

بین میلیون ها اسپرم شما تبدیل به انسان شدید. پس حتماً باید به دلیلی به این دنیا آمده باشید. بنابراین قطعاً برای زندگیتان هدفی دارید، اینطور نیست؟

یافتن هدف زندگی

با وجود اعجاب تولد ما، خیلی افراد بدون هیچ هدفی زندگی می کنند. از آنها بپرسید برنامه فردایشان چیست، می گویند، “نمی دانم”. بپرسید سال دیگر چه می خواهند بکنند. می گویند، “هر کاری پیش آید” یا “باید ببینم چه می شود.”

شما هدف زندگیتان را پیدا کرده اید؟

واقعیت این است که بیشتر مردم هدف زندگی خودشان را نمی دانند. به همین دلیل زندگیشان با شانس و تصادف پیش می رود، به چیزهایی می رسند که برایشان اتفاق بیفتد به جای اینکه خودشان آن اتفاق ها را ایجاد کنند.

مثل این می ماند که با طاس انداختن زندگی می کنند. یک آشنایی تصادفی، یک تماس تلفنی تصادفی، یک اتفاق تصادفی.

درنتیجه زندگی آنها هیچ معنا و مفهوم واقعی ندارد و با حس عدم قطعیت درمورد آینده همراه است.

هدف زندگی

اما همه آدم ها اینطور نیستند. برخی تاس را پرت می کنند روی زمین و لگدش می کنند. آنها دوست ندارند کسی با یک طاس مسخره زندگیشان را کنترل کند. می خواهند به هدف زندگی پی ببرند و سرنوشتشان را خودشان کنترل کنند و اینکار را با تنظم اهداف دقیق و خاص انجام می دهند.

پیدا کردن هدف زندگی به این افراد کمک می کند مطمئن شوند اعمالی که روزانه انجام می دهند به آنچه که نهایتاً در زندگی خود می خواهند منتهی می شود. این باعث می شود بتوانند زندگیشان را خودشان خلق کنند به جای اینکه نسبت به زندگی سایرین واکنش دهند.

هدف زندگی چیست؟

خوب، هدف زندگی چیست؟ از من نپرسید! من از کجا باید بدانم هدف زندگی شما چیست؟ پیدا کردن هدف زندگیتان کاری است که فقط از دست خودتان برمی آید.

هر فردی متفاوت است به همین دلیل اهداف ما از زندگی هم متفاوت هستند. آنچه اهمیت دارد این است که در زندگی هدف داشته باشید.

حقیقت ناراحت کننده این است که افراد برای پیدا کردن هدفشان تلاش می کنند اما خیلی از آنها هدفشان را پیدا نمی کنند. آدم ها معمولاً زندگی هایی تصادفی را می گذرانند، بدون اینکه واقعاً به جایی برسند.

این افراد به خاطر اینکه مفهوم و هدف ندارند، هیچ کنترلی بر زندگیشان پیدا نمی کنند. به همین دلیل در آخر با طاس انداختن زندگیشان را می گذرانند. تصادفی.

پیدا کردن هدف زندگی

پیدا کردن هدف زندگی لزوماً به این معنا نیست که همین حالا باید تصمیم بگیرید که می خواهید در زندگیتان چه بکنید. پیدا کردن هدف زندگی خیلی بیشتر از این چیزهاست.

مطمئناً پیدا کردن هدف زندگی چیزی است که می توانید بعنوان هدف غایی و نهاییتان روی آن کار کنید. اما زندگی باید همیشه پر از هدف های کوچک تر باشد که به زندگی هر روزتان جهت بدهد.

بعنوان مثال، اگر می خواستید ورزش را شروع کنید، همین به زندگی شما هدف می دهد. شما برای خودتان یک هدف یعنی ورزش کردن را تعیین کرده اید و به همین ترتیب کارهایی که در آینده می کنید نسبت به همین هدف و دست یافتن به آن انجام می شوند.

تمرین هدف

اما خیلی مهم است که اهدافتان خاص و مشخص باشند. پس همین که بگویید می خواهید ورزش کنید کافی نیست. بهتر است بگویید می خواهید ۴ روز در هفته به مدت ۳۰ دقیقه بادوچرخه ثابت ورزش کنید. این به شما می گوید که دقیقاً باید چه بکنید و باعث می شود بتوانید پیشرفتتان را کنترل کنید.

با این روش می توانید ببینید کاری که می کنید با آنچه که می خواهید مطابقت دارد یا نه. این اهمیت زیادی دارد چون آنچه که می گویید مهم نیست، کارهایی که می کنید اهمیت دارد.

یک زندگی هدفمند

وقتی شروع کنید در بخش های خیلی کوچک زندگی هدفمندتر باشید مثل تعیین یک هدف و تلاش برای دست یافتن به آن، اتوماتیک وار به زندگیتان هدف می دهید و زندگی خواهید داشت که بسیار پرمفهوم تر خواهد بود.

این باعث می شود که به قسمت های بزرگتر زندگی بروید و این هدفمند بودن را در آنجا هم پیاده کنید تاجایی که کل زندگیتان هدفمند خواهد شد.

وقتی بتوانید هدفمند زندگی کنید، کنترل زندگیتان را در دست خود احساس خواهید کرد و درنتیجه بسیار شادتر خواهید بود.

هدف دوران کودکیتان را به خاطر دارید؟

اگر الان برای پیدا کردن هدف زندگیتان در تلاش هستید، نگران نباشید، شما تنها نیستید. فقط به خاطر اینکه الان نمی توانید به آن فکر کنید به این معنا نیست که هیچوقت این هدف را پیدا نخواهید کرد.

گفته می شود که انسان ها معمولاً در دوران کودکی هدف زندگی خود را پیدا می کنند. اما به خاطر والدین خود یا تردیدهای محدود کننده به خود، از آرزوهایشان باز می مانند و یک راه امن تر برای زندگی خود پیدا می کنند.

متاسفانه به این دلیل که آخر سر کاری در زندگیشان انجام می دهند که واقعاً دوست نداشته اند، از زندگی خود ارضاء نمی شوند احساس بی هدفی می کنند.

موفق ترین مردمان کسانی هستند که از همان کودکی می دانستند که از زندگی چه می خواهند. آنها یک آرزو داشتند و بدون توجه به آنچه دیگران می گویند، دنبالش رفتند. شاید مستقیم به شغل ایدآلشان نرسیدند اما آنقدر تلاش کرده اند تا بالاخره به آن دست یافته اند.

هدف دوران کودکی

شما در کودکی چه میخواستید؟ شما چه رویاهایی داشتید که به خاطر حرفی که ممکن است کسی گفته باشد از آنها دست کشیدید؟

هرچقدر هم که آن رویا احمقانه یا غیرممکن به نظر برسد، ببینید آیا انجام آن باعث خوشحالیتان می شود؟ آیا این می تواند هدف زندگی شما باشد؟

وقت بگذارید و کمی به رویاهای دوران کودکی خود فکر کنید و اگر چیزی پیدا کردید که واقعاً دوست دارید انجام دهید و دنبالش بروید.

به این فکر نکنید که چطور باید سراغ آن بروید یا بقیه چه می گویند، فقط کافی است از آن بعنوان هدف زندگی خود استفاده کنید و بقیه چیزها خودش درست می شود.

۴ قدم برای پیدا کردن هدف زندگی

۱٫ اهدافی برای خودتان تعیین کنید: اهداف چیزهایی هستند که میخواهید به آنها برسید. اینها نیت ها و آرزوهای شما هستند.

۲٫ مرحله عمل را تعیین کنید: برای رسیدن به آن اهداف باید چه کارهایی انجام دهید؟

۳٫ رفتارتان را کنترل کنید: ببینید آیا واقعاً آنچه که باید را انجام می دهید؟

۴٫ اعمالتان را کنترل کنید: آیا اعمالتان باعث به وقوع پیوستن اهدافتان می شوند؟ درصورت نیاز آنها را تغییر دهید.

روشهای تعیین هدف برای زندگی و دست یابی به آن یکی از مطالب منتشر شده در زیباشو دات کام است. می توانید عضو فید زیباشو باشید.