#۱
متنی از كتاب "یك عاشقانه آرام" اثر نادر ابراهیمی
مگذار كه عشق، به عادتِ دوست داشتن تبدیل شود !
مگذار كه حتی آب دادنِ گلهای باغچه، به عادتِ آب دادنِ گل های باغچه بدل شود !
عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتنِ دیگری نیست ، پیوسته نو كردنِ خواستنی ست كه خود پیوسته ، خواهانِ نو شدن است و دیگرگون شدن.
تازگی ، ذاتِ عشق است و طراوت ، بافتِ عشق . چگونه می شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند ؟
عشق، تن به فراموشی نمی سپارد ، مگر یك بار برای همیشه .
جامِ بلور ، تنها یك بار می شكند . میتوان شكسته اش را ، تكه هایش را ، نگه داشت . اما شكسته های جام ،آن تكه های تیزِ برَنده ، دیگر جام نیست .
احتیاط باید كرد . همه چیز كهنه میشود و اگر كمی كوتاهی كنیم ، عشق نیز .
بهانه ها جای حسِ عاشقانه را خوب می گیرند...
گردآوری: گروه سرگرمی سیمرغ
#۲
خیلیی قشنگ بود مرسی گلی جون از پستای خیلی خوبت❤️
#۳
:yahoos (1):زیبا بود ای ول داری
#۴
عظمت و افتخار در استمرار است و دوام.
عاشق شدن مسئله اي نيست. عاشق ماندن مسئله ي ماست. بقاي عشق؛ نه بروز عشق. هر نوجواني هم گرفتار هيجانات عاشقانه مي شود اما آيا عاشق هم مي ماند؟ عشق به اعتبار دوامش عشق است نه شدت ظهورش...
#۵
عشق آرام آرام در روند تبديل بود . تبديل شدن به محبت؛ صميميت؛ مهرباني ؛ همدردي ؛ عشق در روند تبديل شدن به چيزي جامد؛ سرد؛ كوتاه؛ محدود ؛ كهنه بود عشق در جريان تبديل بود و هر تبديلي عشق را باطل مي كند.
#۶
نگذاریم شعله بمیرد
فریب حرارت را نخوریم
اصل، رقص شعله‌هاست
نه گُل‌های سرخی زیرِ قبایِ خاکستر...
#۷
اگر پرنده را در قفس بيندازي مثل اين است كه پرنده را قاب گرفته باشي و پرنده اي كه قاب گرفته اي فقط تصور باطلي از پرنده است.
عشق در قاب يادها پرنده اي است در قفس،
منت آب و دانه را بر او مگذار و امنيت و رفاه را به رخ او نكش
كه عشق طالب حضور است و پرواز، نه امنيت و قاب.
#۸
خیلی قشنگ بودش مررررررررررررسی:tabrik:
#۹
مگذار كه عشق، به عادتِ دوست داشتن تبدیل شود !
مگذار كه حتی آب دادنِ گلهای باغچه، به عادتِ آب دادنِ گل های باغچه بدل شود !
عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتنِ دیگری نیست ، پیوسته نو كردنِ خواستنی ست كه خود پیوسته ، خواهانِ نو شدن است و دیگرگون شدن.
تازگی ، ذاتِ عشق است و طراوت ، بافتِ عشق . چگونه می شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند ؟
عشق، تن به فراموشی نمی سپارد ، مگر یك بار برای همیشه .
جامِ بلور ، تنها یك بار می شكند . میتوان شكسته اش را ، تكه هایش را ، نگه داشت . اما شكسته های جام ،آن تكه های تیزِ برَنده ، دیگر جام نیست .
احتیاط باید كرد . همه چیز كهنه میشود و اگر كمی كوتاهی كنیم ، عشق نیز .
بهانه ها جای حسِ عاشقانه را خوب می گیرند...
#۱۱
ای عزیز!
انسان،آهسته آهسته عقب نشینی می کند.
هیچکس یکباره معتاد نمی شود
یکباره سقوط نمی کند
یکباره وا نمی دهد
یکباره خسته نمی شود،رنگ عوض نمی کند،تبدیل نمی شود
و از دست نمی رود.
زندگی بسیار آهسته از شکل می افتد
و تکرار و خستگی،بسیار موذیانه و پاورچین رخنه می کند.
باید بسیار هشیار باشیم و نخستین تلنگرها را،به هنگام و حتی قبل از آنکه
ضربه فرود آید،احساس کنیم.
هرگز نباید آن روزی برسد که ما صبحی را با سلامی محبانه آغاز نکنیم.
خستگی نباید بهانه یی شود برای آنکه کاری را که درست می دانیم،
رها کنیمو انجامش را مختصری به تعویق اندازیم.
قدم اول را،اگر به سوی حذف چیزهای خوب برداریم،شک مکن که
قدمهای بعدی راشتابان برخواهیم داشت.
ما باید تا آخزین روز زندگی ماه-که اینگونه به دشواری
برپا نگهش داشته ایم-تازه بمانیم.
به خدا قسم که این حق ماست
"نادر ابراهیمی-چهل نامه کوتاه به همسرم"
