یه آدمهایی تو زندگیت هستن که
نمیدونی باید باهاشون چیکار کنی!
نه میتونی باهاشون تو یه رابطه جلوتر بری
نه میتونی از زندگیت حذفشون کنی...
این آدمها مثل استخوان لای زخمن!
همیشه تو پس زمینه ی زندگیت باقی میمونن
انگار میخوان همه ی عمر بهت یاداوری کنن:
"عجب حماقتــــی کردی"...
بزرگترین اشتباه ما این است که:
گاهی بعضی آدمها را طولانی تر از چیزی که
لیاقتش را دارند،
در زندگی مان نگه می داریم...
خب آدمی ست دیگر
دلش تنگ میشود.
حتی برای کسی که
دو ساعت پیش برای اولین بار دیده...
گاهی آدم ها
از یک جایی در زندگی ات پیدا میشوند که
فکرش را هم نمیکنی
از همانجا که گم میشوند
تعدادشان هم کم نیست...
هی می آیند و می روند،اما...
این تو هستی که توی آمدن یکی شان گیر میکنی
و وای به حالت اگر که او
فقط آمده باشد سلامی بکند و برود!
#۱
