دل نوشته های یک دختر

ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ …
ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻫﯿﺰﻡ ﻫﺎﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎﺳﺖ !
ﮔﺮﻣﻢ ﮐﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ،
ﺗﺎ ﺑﺴﻮﺯﻡ !
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﻡ ﺭﺍ ﻧﺜﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻦ !
ﺗﺎ ﺟﺎﺷﻮﻫﺎﯼ ﭘﯿﺮ ،
ﻣﺎﻫﯿﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ !!!!!!!!!!!!!!

وقتی تو نیستی …
شادی کلام نامفهومی ست !
و ” دوستت می‌ دارم ” رازی‌ ست ،
که در میان حنجره‌ ام دق می‌کند !
و مـــَـن چگونه بی‌ تو نگیرد دلم ؟
اینجا که ساعت وآیینه و هوا ،
به تو معتادند …
حسین منزوی

نازنینم !
عادت نیست از این فاصله برای تو نوشتن، اجبار است.
اعترافش هم وحشتناک است
ولی‌ همین تاریکی‌
همین سکوت محض
این درد
تو را به من نزدیکتر می‌‌کند!
آدم ها
با حضور‌های کم رنگشان
با بودن‌هایی‌ که به بدترین وجه ممکن
با منطقی‌ که من نمی‌فهمم
با احساسی‌ که آنها نمی‌‌فهمند
واقعه‌ی نبودن تو را یادآوری می‌‌کنند!
بعد از تو
هیچ چیزِ آدم‌ها
جز لحظه ی وداع شان
برای من شور آفرین نیست.
نیکی فیروزکوهی

بعد از رفتنت …
زیارتگاهی مقدس شده اند این پنجره ها …
هر روز به نیت آمدنت دخیل می بندم
نگاهم را ……
می آیی ؟
نمی آیی ؟
نمیدانم
اما ……
اما وای بحال این پنجره ها
اگر معجزه نبینم …….!!!!!

مرا مقایسه با تو بگو کسی نکند
کنار گل مگر از حسن ِ خار می گویند؟