عفونت های قارچي در زنان

حدود 75 درصد از زنان بزرگسال، دست‌ كم يكبار دچار عفونت‌هاي قارچي دستگاه تناسلي مي‌شوند. به نظر نمي‌رسد كه اين عفونت از طريق آميزش جنسي منتقل شود، اما 12-15 درصد از آقايان نيز دچار علائم آن، يعني سوزش و خارش مي‌گردند.
اين نوع عفونت با رشد بيش از حد نوعي قارچ در دستگاه تناسلي ايجاد مي‌شود. وقتي در ميزان باكتري «كانديدا آلبيكانس» عدم تعادل ايجاد مي‌شود، اين عفونت به وجود مي‌آيد.  

استفاده از آنتي‌بيوتيك‌ها به مقدار زياد و مدت طولاني.باكتري‌هاي محافظتي دستگاه تناسلي را از بين مي‌برند. اين باكتري‌ها به طور طبيعي باكتري‌هاي كانديدا را متوقف و از رشد زياد آنها جلوگيري مي‌كنند. بنابراين ممكن است بعد از مصرف مدتي آنتي‌بيوتيك، دچار اين نوع عفونت شويد.  هم بيماري ديابت و هم بارداري باعث رشد قارچ‌ها مي‌شود؛ چرا كه در اين شرايط ذخيره گليكوژن در سلول‌هاي خاصي از دستگاه تناسلي كاهش و قندخون افزايش مي‌يابد و به طور كلي خطر عفونت قارچي بيشتر مي‌شود.  مصرف قرص‌هاي ضدبارداري باعث ايجاد تغييراتي در محيط دستگاه تناسلي مي‌شوند؛ به طوري كه سطح هورمون‌هاي استروژن افزايش مي‌يابد و اين تغييرات شرايط را براي رشد قارچ‌ها فراهم مي‌كند.  تغييرات هورموني مثل تخمك‌گذاري، يائسگي و بارداري  استفاده از لباس‌هاي زير بسيار تنگ از جنس غيرپنبه و نامناسب كه باعث افزايش دما، رطوبت و حساسيت محيط مي‌شود.  ضعف سيستم دفاعي بدن بر اثر ايدز و يا بارداري  استفاده از وان كف صابون و اسپري‌هاي خوشبوكننده براي دستگاه تناسلي  خراشيدگي و التهاب سطح اندام تناسلي  اين عفونت در ميان افراد چاق و افرادي كه در سنين باروري هستند، بيشتر است.   استرس باعث افزايش سطح آدرنالين مي‌شود كه مي‌تواند روي‌ هورمون‌هاي جنسي اثر بگذارد و منجر به تغييرات دوره قاعدگي و افزايش خطر ابتلا به عفونت‌هاي قارچي مهبل شود. به علت افزايش ترشح كورتيزول در مواجهه با استرس‌ها و كاهش مقاومت سيستم دفاعي بدن اين خطر افزايش مي‌يابد. عفونت‌هاي قارچي به خودي خود خطرناك نيستند، اما در صورت بدبو شدن ترشحات و تغيير رنگ آنها (زردتر شدن)، درد كمر و شكم، استفراغ و تب و بازگشت اين علائم بعد از گذشت دو ماه، حتماً به پزشك مراجعه كنيد.

عفونت‌هاي قارچي يا همان عفونت كانديدايي مهبل، از شايع‌ترين عفونت‌‌هاي دستگاه تناسلي هستند كه حاصل ايجاد آن، كانديدا آلبيكانس است. در مهبل، باكتري‌هاي غيربيماري‌زاي طبيعي وجود دارند كه از بروز عفونت‌هاي باكتريايي و قارچي جلوگيري مي‌كنند.

ترشحات طبيعي مهبل شفاف، سفيد و رقيق (برخي مواقع غليظ) است؛ اما بويي ندارد و ايجاد سوزش، خارش و التهاب نيز نمي‌كند.

اما عفونت‌هاي باكتريايي، قارچي، انگلي و عفونت‌هاي مربوط به دستگاه ادراري كه اغلب در خانم‌ها ديده مي‌شود، علائم متفاوتي دارند. اين ترشحات، سفت، شديد و بدبو مي‌شود و تغيير رنگ مي‌دهد و ميزان ترشحات در زمان تحريك جنسي و دوران بارداري افزايش مي‌يابد. اين علائم مي‌تواند نشان‌دهنده عفونت باشند. عفونت‌هاي دستگاه تناسلي از شايع‌ترين انوع عفونت‌ها هستند و سالانه افراد بسياري را به مطب پزشك مي‌كشانند، به طوري كه از هر پنج زن، حتماً يك نفر به آن دچار مي‌شود. مهم‌ترين عامل اين عفونت‌ها، قارچ‌ها مي‌باشند. همانطور كه گفته شد، نام اين قارچ كانديدا آلبيكانس است. اين قارچ به طور طبيعي در محيط واژن وجود دارد و وقتي كه بسيار زياد شود، باعث بروز بيماري مي‌شود.

با مراجعه به پزشك از شما راجع به موارد زير سوال مي‌شود:  از چه زماني اين تغييرات در شما ايجاد شده است؟  اين تغييرات چگونه هستند؟ (از نظر شكل ظاهري)  احساس درد، سوزش و خارش هم داريد؟  آيا همسرتان نيز دچار اين شرايط و يا وضعيتي مشابه آن شده است؟  آيا از كاندوم استفاده مي‌كنيد؟  چه چيزي باعث كاهش علائم و درد مي‌شود؟ (دوش گرفتن؟ استفاده از دارو؟)  چه دارويي مصرف مي‌كنيد؟  آيا صابون و يا ساير مواد خوشبو كننده بدن‌تان را تغيير داده‌ايد؟ آيا از لباس‌هاي زير و جين‌هاي بسيار تنگ استفاده مي‌كنيد و يا جنس لباس‌هاي‌تان اغلب نايلوني است؟ پزشك شما با در نظر گرفتن نتايج آزمايش ادرار و نمونه‌برداري از دستگاه تناسلي، اقدام به درمان مي‌كند. در اغلب مواقع براي اطمينان خاطر بيشتر، «تست pap» نيز از نظر خطر سرطان دهانه رحم انجام مي‌شود. درمان بستگي به ارگانيسم ايجاد كننده عفونت دارد. بسته به علت عفونت، ممكن است از قرص‌هاي ضدقارچي، آنتي‌بيوتيك‌ها و شياف استفاده شود، در عفونت‌هاي بسيار شديد، علائم بيماري مدتي پس از مصرف داروها برطرف مي‌شود، ولي ممكن است مجدداً بعد از گذشت دوره‌اي بروز كنند.

اگر بعد از عفونت اول، عفونت دوم نيز ايجاد شود، بايد سريعاً درصدد درمان آن برآييد. داروها به صورت شياف يا كرم هستند، به اين معنا كه با يك پيستون به داخل مهبل فرستاده مي‌شوند. اين كار بايد به مدت يك هفته هر روز انجام شود. اين داروها عبارتند از: ميكونازول (Miconazole)، تيو كونازول (Tioconazole)، باتوكونازول (butoconazole) و كلوتريمازول (Clotrimazole).  اگر باردار هستيد، قبل از مصرف اين داروها حتماً با پزشك‌تان مشورت كنيد.  اگر علائم بعد از گذشت بيش از يك هفته همچنان ادامه داشتند، به پزشك مراجعه كنيد. شايد عفونت شما از نوع بسيار حاد باشد و يا از مشكلات و عفونت‌هاي ديگري رنج مي‌بريد.

شيوه‌هاي مراقبتي در محيط خانواده سال‌هاست كه نتايج خوبي داشته‌اند؛ اما پزشكان اين شيوه‌ها را چندان تأييد نمي‌كنند.

بسياري از خانم‌‌ها عادت دارند بعد از اتمام قاعدگي خود را با آب سركه تميز كنند. پزشكان اين روش پاك كردن را قبول دارند. 1 تا 3 قاشق غذاخوري سركه را در يك‌ چهارم ليتر آب گرم حل كنيد و هر روز يك‌ بار به مدت يك هفته با اين محلول خود را بشوييد. 

ماست بخوريد. ماست باعث رشد برخي باكتري‌هاي خاص مفيد مي‌شود و از رشد عفونت‌هاي قارچي جلوگيري مي‌كند.  از آنجا كه تعادل شيميايي دستگاه تناسلي بسيار مهم و حساس است، بهتر است به آن اجازه دهيد خودش را تميز كند. اين كار به صورت طبيعي از طريق ترشحات مواد مخاطي انجام مي‌شود.  سير، يكي از درمان‌هاي طبيعي جهت مبارزه با عفونت كانديدايي است. خواص ضد قارچي، ضدانگلي و ضدويروسي عصاره تازه سير اثبات شده است. اما اگر دچار ديابت، كاهش قندخون، بي‌خوابي، پيوند اعضا، بيماري پوستي و اختلالات انعقادي هستيد و يا در دوران حامگلي و يا شيردهي به سر مي‌بريد، بهتر است هيچ‌گاه در مصرف سير زياده‌روي نكنيد. با عصاره سير هم مي‌توانيد خود را شستشو دهيد. همچنين از كپسول سير مي‌توانيد به صورت روزانه استفاده كنيد.

دستگاه تناسلي خود را خشك كنيد؛ به خصوص بعد از دستشويي و دوش گرفتن.  اگر دچار اين وضعيت شده‌ايد، بهتر است از خوردن شيريني‌جات، نوشيدني‌هاي شيرين و ميوه‌هاي خشك‌شده بپرهيزيد. حداقل هفته‌اي سه بار ماست بخوريد؛ زيرا حاوي لاكتو باسيل است.  پس از ادرار و اجابت مزاج هميشه از سمت جلو به عقب خود را بشوييد تا باكتري‌هاي انتهاي دستگاه گوارش به ناحيه تناسلي رانده نشود.  لباس‌هاي زير خود را از جنس الياف نخي و پنبه‌اي انتخاب كنيد. لباس‌هاي نايلوني، شلوارهاي تنگ جين، مايو و جوراب شلواري نيز اين احتمالات را افزايش مي‌دهد.  حداقل روزي يكبار، لباس زير خود را عوض كنيد.  به هنگام عادت ماهيانه، مرتباً نوار بهداشتي خود را تعويض كنيد و قبل و بعد از اين كار دست‌هاي‌تان را با آب و صابون بشوييد.  از شامپوهاي ملايم و صابون غيرمعطر و ملايم استفاده كنيد.  هيچ‌گاه لباس‌هاي خيس و مرطوب به تن نكنيد.  هيچ‌گاه ادرار خود را نگاه نداريد.  از مصرف خودسرانه و بي‌رويه آنتي‌بيوتيك‌ها خودداري كنيد.  از استرس‌هاي بي‌مورد دوري كنيد.  وزن‌تان را كاهش دهيد تا دچار چاقي نشويد.

تحریریه دنیای سلامت

زیبـــا شــو دات کام