پرسش و پاسخهای رایج از هومیوپاتی

لطفاً از اصول هوميوپاتى براى ما صحبت كنيد و اصلاً معنى كلمه هوميوپاتى چيست؟

هوميوپاتى از دو جزء «هوميو» (HOMOEO) به معناى مشابه و «پاتى» (PATHY) به معناى بيمارى گرفته شده است كه در فارسى به «مشابه درمانى» ترجمه شده است. بدين معنا كه هر ماده‏اى كه بتواند يك سرى علايم را در افراد سالم ايجاد نمايد، مى‏تواند همان علايم را در فرد بيمار بهبود بخشد، مثال ساده آن پياز مى‏باشد. زمانى كه شما پياز را پوست مى‏كنيد، معمولاً دچار اين علايم مى‏شويد: آبريزش از چشم، آبريزش از بينى، سوزش چشم، سوزش بينى و گاهى سرفه و عطسه. كه اين علايم مشابه علايمى هستند كه ما در بيمارى سرماخوردگى و يا حساسيت‏هاى فصلى مى‏بينيم. بنابراين پياز را مى‏توان به عنوان يك داروى هوميوپاتى در درمان سرماخوردگى‏ها و حساسيت‏هاى فصلى به كار برد. اين اصل ذكرشده را «قانون مشابهت» مى‏نامند كه مهمترين قانون هوميوپاتى مى‏باشد.

س: آيا مشابهت را تنها با دارو بايد ايجاد كرد؟

پ: اصولاً هوميوپاتى يك قانون در طبيعت مى‏باشد و شما بدون كمك دارو نيز مى‏توانيد مشابهت را ايجاد نماييد. مثال ساده آن سوختگى مى‏باشد كه بسيارى از خانواده‏ها تجربه آن را دارند. بدين صورت كه هرگاه كه جايى از بدن شما دچار سوختگى شد، آن را به جاى آنكه زير آب سرد نگاه داريد، در معرض آب گرم قرار دهيد و يا اينكه عضوى را كه دچار سوختگى شده است در معرض حرارت ملايمى قرار دهيد. در اين صورت خواهيد ديد كه كاهش درد و بهبودى زخم سريعتر اتفاق مى‏افتد.
لازم به ذكر است كه شايد شما بتوانيد قانون مشابهت را با موسيقى يا يك رفتار و يا يك گفتار نيز ايجاد نماييد.
به عنوان مثال در آموزش‏هاى خودشناسى، «گروه درمانى» وجود دارد، بدين معنا كه در يك جمع شما بايد از گره‏هاى روحى خود و نكات مثبت و منفى خود صحبت نماييد، ديگران كه در جمع حاضرند و صحبت‏هاى شما را مى‏شنوند در مى‏يابند كه تنها آنها در اين جهان بزرگ نبوده‏اند كه چنين گره‏هاى روحى‏اى داشته‏اند بلكه بسيارى ديگر از انسان‏ها هم هستند كه از مشكلاتى مشابه رنج مى‏برند و بنابراين دانستن اين دو نكته، كه بسيارى از مشكلات روحى در انسان‏ها مشابه مى‏باشند و از طرفى ديگر تنها آنها نيستند كه چنين مشكلاتى دارند به ايشان آرامش خاطر مى‏بخشد و مى ‏تواند مرهمى بر زخم‏هايشان باشد.

س: شنيده ‏ايم كه به هوميوپاتى «طب كل‏نگر» نيز مى‏گويند، معناى اين حرف چيست؟
پ: هوميوپاتى يكى از رشته ‏هاى زيرمجموعه طب كل‏نگر (Holistic Medicine) مى‏باشد كه در آن تماميت جسمى، ذهنى، احساسى و محيطى فرد در طى فرآيند شرح حال‏گيرى و درمان در نظر گرفته مى‏شود، به عبارتى ديگر سعى مى‏شود كه علائم به ظاهر بى‏ربط در قسمت‏هاى مختلف بدن به عنوان يك تابلو معرفى شوند. مثلاً فردى كه معمولاً عصبانى است و داراى نفخ شديد شكم مى‏باشد و داراى سنگ كليه هم مى‏باشد و داراى ترك در پاشنه پا نيز هست تحت عنوان تابلوى Lycopodium قرار مى‏گيرد و يا فردى كه از نظر روحى افسرده است و هميشه ميل به تنهايى و گريه دارد و مكرراً تبخال هم مى‏زند و اتفاقاً داراى گواتر (غم باد) مى‏باشد و ناخن‏هاى نرم و شكننده‏اى نيز دارد تحت عنوان Natrium muriaticum قرار مى‏گيرد و بر اين اصل هست كه پزشك هوميوپات در شرح حال‏گيرى از بيمار، نياز به تمامى علايم در هر كجاى بدن كه باشند دارد.
بنابراين هنگامى كه تمامى اين علائم زير يك عنوان قرار گرفتند پزشك هوميوپات مى‏تواند تنها يك دارو براى تمام اين علايم تجويز نمايد و نيازى به استفاده از چند دارو براى چند علامت گوناگون نيست و لذا در انجام روند درمان و تجويز دارو تماميت بيمار در نظر گرفته مى‏شود. به عبارتى ديگر جزءنگرى و تجويز چند دارو زمانى ايجاد مى‏شود كه پزشك نمى‏تواند ارتباطى بين علايم پيدا نمايد. در مثال‏هاى ذكر شده تحت تابلوى Lycopodium يا muriaticum Natrium در پزشكى رايج ارتباطى منطقى براى آن علايم وجود ندارد لذا مى‏گويند كه عصبانيت‏ات را براى روان‏پزشك، نفخ‏ات را براى متخصص داخلى، سنگ كليه‏ات را براى اورولوگ و ترك پاشنه پا را براى متخصص پوست مطرح كن و لذا فرد بايد چندين داروى مختلف مصرف نمايد در حالى كه در هوميوپاتى براى همه آنها تنها داروى Lycopodium تجويز مى‏گردد.
از طرفى ديگر در طب كل‏نگر عضوهاى مختلف بدن جدا از هم در نظر گرفته نمى‏شوند و يا جسم و جان را جدا از همديگر نمى‏دانند و در يك ديد كلى‏تر انسان را موجودى جدابافته از كل طبيعت و آفرينش نمى‏دانند و در اين نگرش معتقدند كه در واقع تمام اعضاى فرد يك نوع اختلال (پاتولوژى) را نشان مى‏دهند، لكن اين نمايش در هر عضو، با توجه به امكانات آن عضو مى‏باشد. چنانكه در يك وضعيت اضطراب ‏آور، قلب طپش از خود نشان مى‏دهد، دستگاه گوارش دچار اسهال مى‏شود و شخص از درون دچار بى‏قرارى مى‏گردد. در واقع اين كل‏نگرى در بسيارى از روش‏هاى ديگر طب كل‏نگر هم وجود دارد همچنانكه در طب سوزنى و يوگا نيز اين كل‏نگرى وجود دارد. در واقع تفاوت عمده هوميوپاتى با طب رايج (آلوپاتى) در اين نگرش فلسفى به انسان و بيمارى و خلقت مى‏باشد.
طب كل ‏نگر انسان را مجموعه‏اى از سلول، مولكول و آنزيم نمى‏داند بلكه او را مجموعه‏اى از جسم و جان و زيرمجموعه‏اى از شعور خلقت معرفى مى‏كند.
«كاربردهاى هوميوپاتى»

س: هوميوپاتى در زمينه چه بيمارى‏هايى كاربرد دارد؟
پ: هوميوپاتى سيستم درمانى كاملى به موازات پزشكى رايج مى‏باشد، بدان گونه كه از بيمارى‏هاى حادى نظير سرماخوردگى و اسهال و استفراغ گرفته تا بيمارى‏هاى مزمنى نظير سرطان‏ها و ايدز را مى‏تواند تحت درمان قرار بدهد. همچنين در حوادثى مثل شوك‏ها، پيچ‏ خوردگى‏ها، شكستگى‏ها و ترميم زخم‏ها و سوختگى‏ها كاربرد دارد. لكن در زمينه يك سرى از بيمارى‏ها درصد موفقيت، خيلى بالا و در بعضى ديگر درصد موفقيت، خيلى پايين مى‏باشد. مثلاً در بيمارى‏هايى مانند سردرد، سينوزيت، حساسيت‏هاى فصلى، مشكلات تيروئيد، مشكلات قلبى و ريوى بخصوص آسم، كيست‏هاى سينه، ناراحتى‏هاى گوارشى دردهاى معده و ورم معده، سنگ‏هاى كليوى، ناراحتى‏هاى ادرارى، اختلالات جنسى مثل سردمزاجى يا ميل جنسى بيش از حد، مشكلات زنان و زايمان مانند نازايى و ديرزايى، فيبروم‏هاى رحمى، كيست‏هاى تخمدان و اختلالات پريود و دردهاى قبل از آن، دردهاى استخوانى و عضلانى و مشكلات پوستى و بخصوص مسائل روحى روانى نظير افسردگى، اضطراب‏ها درصد موفقيت بسيار بالا مى‏باشد. ولى در بيمارى‏هايى مانند سرطان‏ها، M.S و ايدز درصد موفقيت بسيار پايين است.

س: طول مدت درمان براى هر بيمارى چقدر خواهد بود؟

پ: اين سؤالى است كه اكثر مراجعه ‏كنندگان معمولاً از پزشك هوميوپات خود مى‏پرسند اما بايد ذكر كرد كه به هيچ عنوان اين سؤال پاسخ مشخصى ندارد به اين دلايل كه:
1 – هرچه سن بيمار پايين‏تر باشد، عمق بيمارى كمتر و طول مدت درمان كوتاهتر خواهد بود.
2 – اگر بيمارى ارثى باشد، چون عمق بيمارى بيشتر است، طول مدت درمان طولانى‏تر خواهد بود.
3 – هرچه تعداد بيمارى‏هايى كه يك فرد دارد بيشتر باشد، طول مدت درمان طولانى‏تر خواهد بود.
4 – چنانچه بيمار مجبور به استفاده از داروهاى شيميايى باشد، مثل استفاده از داروهايى نظير انسولين، داروهاى فشارخون و داروهاى اعصاب، طول مدت درمان بيشتر خواهد بود.
5 – چنانچه فرد بهداشت شغلى، روانى، غذايى و… را رعايت نكند، طول مدت درمان نيز بيشتر خواهد بود.
6 – در اين ميان پاسخ بدن فرد به داروهاى هوميوپاتى را نيز بايد ذكر كرد. چرا كه در تجربه مشاهده كرده‏ام كه در بعضى از خانواده‏ها داروى هوميوپاتى به راحتى و به طور كلاسيك و در بعضى ديگر به سختى و به كندى عمل مى‏كند.
نهايتاً شما بايستى كه به هوميوپاتى به چشم يك نياز طبيعى بدن نگاه كرده و هر ماهه بدن خود را تنظيم نمائيد هرچند كه بعد از مدتى پزشك شما فاصله ديدارهاى بعدى شما را به 2، 4، 6 و حتى 12 ماه بعد موكول خواهد نمود.

س: بيمار در جلسه اول با چه وضعيتى روبرو خواهد شد و روش كار يك هوميوپات چگونه است؟
پ: در محل كار پزشك هوميوپات شما با وسايل معاينه كمترى برخورد خواهيد كرد و به جاى آن تعداد زيادى كتاب را خواهيد ديد كه ابزار دست يك پزشك هوميوپات مى‏باشند چرا كه براى يك پزشك هوميوپات احساس‏هايى كه در بدن شما وجود دارند بسيار مهمتر از عكس‏هاى راديولوژيك و آزمايش‏هاى شما مى‏باشند و از طرفى اكثر كلمات و احساساتى را كه شما بر زبان مى‏آوريد، پزشك هوميوپات در كتاب‏هاى خود كه مانند يك لغت‏نامه هستند عيناً مى‏يابد. پس بنابراين پزشك هوميوپات با يك حجم زيادى از اطلاعات روبروست كه مانند يك كامپيوتر بايد آنها را پردازش نمايد و از طرفى بايد دانست كه حفظ كردن اين حجم زياد از اطلاعات به سادگى امكان‏پذير نيست، لذا كتاب‏هاى يك هوميوپات بايد هميشه در كنار او وجود داشته باشند.
در طى شرح حال‏گيرى كه معمولاً در جلسه اول بيشتر به طول خواهد انجاميد (حدود نيم ساعت و گاه حتی تا يك ساعت) پزشك هوميوپات هم از ناراحتى‏هاى جسمى شما و هم از تيپ شخصيتى شما پرس و جو مى‏كند. براى همين خيلى از مردم عادى فكر مى‏كنند كه هوميوپاتى در واقع روان‏شناسى يا روان‏پزشكى است، در حالى كه چنين نمى‏باشد. بنابراين در طى جلسه هوميوپاتى پزشك هوميوپات بايد در آن واحد هم به حرف‏هاى بيمار گوش بدهد، هم يادداشت‏بردارى كند و هم جملات بيمار را از كتاب‏هاى خود پيدا نمايد، لذا بيمار بايد فرصت كافى براى انجام اين امور را به او بدهد. در بسيارى از موارد ممكن است براى پزشك هوميوپات اين جمع‏بندى و تشخيص دارو در طى حضور بيمار امكان ‏پذير نگردد و اينجاست كه او صادقانه به بيمار خواهد گفت كه شما چند روز ديگر براى دريافت داروى خود مراجعه نماييد.

س: آيا داروهاى هوميوپاتى عوارض جانبى دارند؟
پ: داروهاى هوميوپاتى در مقدار محدودى كه پزشك هوميوپات تجويز مى‏نمايد، به هيچ عنوان عارضه جانبى به همراه ندارند ولى چنانچه دارو به شكل مكرر و بيش از حد مصرف شود (مانند آنچه كه معمولاً در سيستم مدرن پيش مى‏آيد)، بيمار مى‏تواند علايم فرعى دارو را، نظير آنچه كه در آزمايش اثبات گفته شده بروز دهد كه آن نيز معمولاً موقتى مى‏باشد. ولى چنانچه اين مصرف بيش از حد دارو از ديد پزشك هوميوپات دور بماند مى‏تواند عوارضی را براى بيمار به همراه داشته باشد.
به هر حال در طى عمر طب هوميوپاتى ديده نشده است كه كسى به دليل مصرف داروهاى هوميوپاتى فوت كرده باشد. همچنين نمى‏توان با داروهاى هوميوپاتى خودكشى كرد.

س: اگر چنانچه پزشك هوميوپات دارويى براى مصرف در خانه داد آن را چگونه نگهدارى كنيم؟
پ: داروهاى هوميوپاتى چه به شكل خشك باشند و چه به شكل محلول بايد:
1 – دور از نور مستقيم خورشيد نگهدارى شوند ولى نور چراغ اشكالى ندارد.
2 – نزديك موادى كه بوى قوى دارند نباشند.
3 – نزديك وسايل برقى داراى ميدان الكترومغناطيسى، مانند موبايل، راديو، تلويزيون و… نباشند.

 انجمن هومیوپاتی ایران

زیبــاشــو دات کام