تغییر بعد از ازدواج
متاسفانه اين روزها آمار نسبتا بالايي از طلاق در كشورمان اعلام شده كه تا حد زيادي نشان از انتخاب‌هاي نادرست همسر دارند. عجيب نيست؟ در زمانه اي كه انواع اطلاعات، از كتب و اينترنت در دسترس است و انواع مشاور و روانشناس در اختيار همگان هستند تا انتخاب مناسبي داشته باشند ، افراد تحصيل كرده اند و خانواده‌ها هم انواع حمايت‌ها و پشتيباني‌ها را به عمل مي‌آورند باز هم انتخاب‌ها نامناسب و ناهماهنگ اند و حتي اين ناهماهنگي بيش از پيش به چشم مي‌خورد. به نظر شما علت اين همه ناهماهنگي و جدايي چيست؟ آيا جوان‌ها خودخواه‌تر و بي‌گذشت‌تر شده‌اند؟ آيا حالا كه دخترها كار مي‌كنند و درآمد دارند خود را ملزم به ماندن در شرايط سخت زندگي مشترك نمي‌بينند؟ آيا مولفه‌هايي مانند داشتن فرزند ديگر نمي‌تواند زن و مرد را وادار به ماندن در زندگي مشترك كند؟ يا دخالت و آزار خانواده‌ها بيشترشده؟ شايد هم تصور دختر و پسرها از ازدواج تغيير كرده است؟
شايد افراد انتخاب نادرست را دليلي براي ماندن در يك وضعيت نامطلوب نمي‌دانند و وقتي با شناخت ناقص و ناكافي وارد زندگي مشترك مي‌شوند ديگر حاضر نيستند با كسي كه با او مشتركات لازم ندارند باقي بماند. مطمئنا دلايل جدايي متنوع و متعددند و نمي‌توان همزمان به همه آنها پرداخت؛ اما در اين جا، به يكي از دلايل ناسازگاري در زندگي مشترك كه متاسفانه عموميت هم دارد خواهيم پرداخت.
همسرم را هر طور شده تغيير مي‌دهم!
بله، تغيير دادن همسر يكي از باورهاي منفي و نادرستي است كه بسياري از دختر و پسرها درگير آن هستند. اين باور در میان نسل‌هاي قدیمي‌تر به وضوح وجود داشت و با اينكه تقریباً از تمام بوته‌هاي آزمون، ناکام و سرافکنده بیرون آمد، امتداد آن، به اشکال جدید و فرم‌هاي دیگر در میان نسل حاضر هم خود را نشان مي‌دهد! باور همسر خود را بعد از ازدواج تغییر مي‌دهیم و او را با توجه به سلیقه و عقاید خود، به شکل جدیدی که مي‌خواهیم، در مي‌آوریم، يعني انسان را موجودی مانند مجسمه تصور كردن که از جنس سنگ است و مي‌توان آن را به هر شکلی تراش داد! یا یک عروسک مومی است که مي‌توان به راحتی آن را تغییر شکل داد! كساني كه چنين طرز تفكري دارند، حواس‌شان نیست كه اين مجسمه یا عروسک، برخلاف نمونه‌هاي دیگر، روح و روان هم دارد و خود، موجودی انتخاب‌گر است که در شرایط فرهنگی اجتماعی خاصی رشد کرده و عقیده و نظر دارد و قبل از ازدواج، عمری را با سلیقه و باورهای خود زندگی کرده و شخصیتش تا حدود زیادی شکل گرفته است.جالب است که در کمتر تعامل یا حتی معامله‌اي، چنین دیدگاهی وجود دارد. در بیشتر معاملات، حتی در آنهايي که سر و کار با اشیای بی‌جان است، خريدار، کالای مورد نظر را مشاهده یا امتحان مي‌کند و اگر مطابق میل و سلیقه‌اش بود، خریداری مي‌كند و اگر نبود، منصرف مي‌شود. نهایت تغییری هم که افراد در هنگام معامله برای کالای مورد نظر قائل مي‌شوند، صرفاً محدود به تغییرات ظاهری است. اما در مورد ازدواج، سر و کار با باطن و روح و روان فرد است. طرفین اصرار دارند كه باطن و شخصیت طرف مقابل خود را تغییر دهند و بدیهی است که در برآوردن این خواسته، شکست خواهند خورد.به نظر شما چرا چنين باور غلطي در بيشتر افراد به شكل آشكار يا نهان وجود دارد؟ چرا بيشتر افراد گمان مي‌كنند مي‌توانند همسر خود را تغيير دهند و به شكل مورد نظر خود در آورند؟ به هر قيمتي تغييرت مي‌دهم!
یکی از اصلی‌ترین دلایل توهم تغییر دادن همسر، عدم شناخت كافي از انسان است. انسان ، موجودي بي عقل و تدبير نيست كه بتوان او را بدون در نظر گرفتن خواسته‌ها و عقايدش تغيير داد. حتي اگر كسي از روي عشق و محبت چند صباحي به خاطر ما گذشت كند و برخي رفتارها يا علائق خود را تغيير دهد ، اين كار را به ميل و اراده خود انجام داده نه به زور و اجبار ما. برعكس، هر جا كه زور وجود د اشته باشد، يا اصلا تغييري ايجاد نمي‌شود و يا در آينده عوارض و نتايج غير قابل كنترلي خواهد داشت. به زندگي افرادي كه همسر خود را به زور تغيير داده‌اند، نگاه كنيد. يا همسر آنها پنهاني‌كار خود را انجام داده و سليقه خود را پيش برده و متاسفانه زندگي را تبديل به يك دروغ بزرگ كرده است و يا پس از گذشت يك يا دو دهه دچار انواع بيماري‌هاي روان تني، مانند فشار خون بالا يا پايين، ناراحتي‌هاي قلبي و عروقي، بيماري‌هاي گوارشي و بسياري بيماري‌هاي عصبي و حتي مبتلا به يكي از انواع سرطان شده است. البته منظور اين نيست كه هر كس بيمار است يا مشكل جسماني دارد؛ لزوما به دليل زورگويي همسرش دچار بيماري شده؛ اما پژوهش‌ها نشان مي‌دهد كه عكس موضوع تا حد زيادي صادق است؛ يعني اجبار و زور و فشار، توليد بيماري و ناراحتي‌هاي اعصاب و روان مي‌كند و سيستم خانوادگي كه از چنين زور و اجبارهايي حمايت كند، يا سرانجام متلاشي خواهد شد و يا دچار آسيب‌هاي جسماني و رواني عديده مي‌شود.
بهترين را مي‌خواهم!
يكي ديگر از دلايل ميل به تغيير دادن همسر، ایده‌آل‌گرایی است؛ بدین معنی که وقتی به دنبال ویژگی‌هاي ایده‌آل و مافوق تصور هستیم و این ویژگی‌ها را در عالم واقعیت در کسی پیدا نمي‌کنیم، تصمیم مي‌گیریم با کسی که صرفاً ظاهرش را پسندیده‌ايم، ازدواج کرده و بعد از ازدواج او را تغییر دهيم و آن ویژگی‌هاي آرماني را در او ایجاد کنیم! کاری که البته غیر ممکن است.
در خيال خام ماندن!
گاهی هم نوعی ناهوشیاری و تصورات غلط و موهوم باعث مي‌شود تصور کنیم بعد از ازدواج همه چیز به خوبی و خوشی سپری مي‌شود و خصوصیات نامطلوب همسرمان تغییر مي‌کند و خود به خود مطلوب ما مي‌شود. در حالی که تجربه نشان مي‌دهد، کلاً تغییر کار سختی است و حتی در شرایطی که افراد با میل و رضایت خود برای تغییر کردن به یک روانشناس مراجعه می‌کنند، تا زمانی که خود نخواهند و تلاش نکنند، هیچ تغییری در آنها رخ نخواهد داد.
وقتي اعتماد به نفس كم است! داشتن اعتماد به نفس پایین نیز باعث مي‌شود خود را لایق داشتن همسر مناسب نبینیم و از خواسته‌هاي خود کوتاه آمده و راضی به ازدواج با کسی که همتا و مناسب ما نیست، شویم؛ به اين امید واهی که بعداً او را تغییر خواهیم داد! البته عکس این حالت هم صادق است؛ یعنی بعضی اوقات هم اعتماد به نفس کاذب و بيش از حد باعث مي‌شود برای خود قدرت و توانمندی زیادی قائل باشیم و تصور کنیم با این قدرتی که داریم، خواهیم توانست همسر خود را تغییر داده و به فرد مورد علاقه خود تبدیل کنیم! که البته در هر دو حالت وقتی زیر یک سقف رفتیم، مي‌بینیم که به رغم اعتماد به نفس کم یا زیاد ما، نقاب‌ها مي‌افتند و حقیقت وجودی طرفین، قویاً بروز کرده و مانع تغییر خواهد شد. بدیهی است دلایل تمایل به تغییر دادن همسر به اين موارد محدود نمي‌شود؛ اما اين دلایل هر چه باشد، نتیجه یکی است: ازدواج نه تنها تغییردهنده یک طرف، به نفع طرف دوم نیست، بلکه حتی فرآیند تغییر را هم آسان‌تر نمي‌کند و برعکس، خصوصیات و ویژگی‌هاي نامطلوب را بزرگ‌تر و برجسته‌تر كرده و صفات نهفته را شاخص‌تر، یا دست كم آشکارتر مي‌کند.
چه چيزهايي را نمي توان تغيير داد؟
بسیاری از ویژگی‌هاي نامطلوب قابل تغییرند، ولی نه توسط همسر یا دیگران؛ بلكه اين خود فرد است که مي‌بايست اقدام به تغییر آنها كند. به همین دلیل تعدادی از روانشناسان، برخی ویژگی‌هايی را که اغلب قابل تغییر نیستند، فهرست کرده‌اند و توصیه‌شان این است که به دلیل تأثير سوء این ويژگي‌ها بر خود فرد و طرف مقابل، بهتر است از وارد شدن به اين حوزه‌ها کلاً خودداری شود، این ويژگي‌ها مختصراً عبارتند از:
– اعتیاد: بدین علت که مصرف مواد مخدر و اعتیادآور، شخص را به صورت یک برده در می آورد و قابلیت او را برای درک و احساس به شدت مختل مي‌کند.
– خشم شدید و غیر معمول: باعث مي‌شود دیگران تا آخر عمر از شخص وحشت داشته باشند و توسط خشم او کنترل شوند.
– کنترل و سختگیری زیاد: باعث مي‌شود هرگز احساس آزادی عمل و رفتار، و امکان شکوفایی استعدادها و خلاقیت‌ها وجود را نداشته باشد.
– عدم شكل‌گيري شخصيت بالغ در فرد: اغلب منجر به عدم مسؤولیت‌پذیری مالی و اقتصادی، غیر قابل اعتماد بودن و بي‌هدفي و بی‌انگیزگی در طول زندگی مي‌شود. به اين موارد بالا مي‌توان اختلالات جنسی، داشتن دوران کودکی پرآسیب، داشتن روابط التیام نیافته (با همسر یا نامزد قبلی) و… را هم اضافه کرد. بنابراين، عقل سليم حكم مي‌كند هرگز همسري را انتخاب نكنيم كه در پي تغيير دادن او هستيم.
آيا بعد از ازدواج هيچ تغييري رخ نمي‌دهد؟
پس از تمام این بررسی‌ها، باید گفت، بعد از ازدواج تغييراتي در زن و شوهر به وجود مي‌آيد؛ اما این تغییر در اثر آميختگي روح و روان و جسم آنها و گاه در اثر همنشيني و يادگيري‌هاي خودآگاه يا ناخودآگاه است، نه در اثر اعمال قدرت یا فشار ظاهری یک طرف به طرف دیگر. رابطه جنسی و زناشویی، مانند قانون ظروف مرتبطه، بر روح و روان انسان اثر مي‌گذارد. براساس اين قانون، چنانچه دو ظرف آب را با حجم‌هاي متفاوت توسط لوله‌اي به هم متصل کنیم، سطح مایع از یکی به دیگری منتقل مي‌شود تا بالاخره میزان آن در هر دو به تعادل برسد. در ازدواج نیز نوعی سرازیر شدن ویژگی‌هاي روحی (که گاه با آسیب و گاه با التیام توأم است) در طرفين رخ مي‌دهد. وقتی بین دو نفر تعادل، هم فهمی، و همخوانی وجود نداشته باشد، این انتقال، اثر تخریبی بیشتری خواهد داشت.
به همین دلیل در روایات و احادیث بر «کفو بودن» زن و مرد در ازدواج بسیار تأکید مي‌شود و روانشناسان و جامعه شناسان هم از بعد علمی و تحقیقی به همین نتیجه رسیده‌اند. بنابراين، همسری را انتخاب کنید که قبل از ازدواج بتوانید او را با تمامیت و با همه رفتارها و عقایدش بپذیرید و هرگز به فکر تغییر دادن او نباشید.
البته اگر عشق و محبت واقعي در كار باشد و افراد به طور خودجوش علاقه به رشد داشته باشند، تغييراتي رخ خواهد داد؛ اما هرگز با توهم اين تغيير وارد زندگي مشترك نشويد. كسي را انتخاب كنيد كه همين حالا او را دوست داريد و رفتارهايش برايتان مطلوب است؛ زيرا چون اگر به خود يا به طرف مقابل‌تان فشار بياوريد، يا خداي ناكرده در هم خواهيد شكست و يا زندگي مشترك‌تان به جدايي منجر خواهد شد.
ركسانا خوشابی كارشناس ارشد مشاوره بالينی
زیبــا شــو دات کام
بیشتر بخوانید
پیشنهادهایی نزدیک به همین موضوع
ادامه گفتگو در جامعه
درباره «تغییر بعد از ازدواج» حرف بزنیم
در اتاق «دسته اصلی» تجربه‌ات را بگو یا سوال بپرس — کسانی با پوست و روتین شبیه تو منتظر شنیدن صدات هستن 💬
🧬 تجربه واقعی همزادهای پوستی — تیپ پوستت را انتخاب کن
💬 طرح تجربه یا سوال در اتاق دسته اصلی 🧬 پیدا کردن همزاد پوستی
دیدگاه‌ها
۱۴ دیدگاه · گفتگوی مؤدب و تجربه‌محور
🌸 برای ثبت دیدگاه و تجربه، وارد حساب زیباشو شو
دیدگاههای مجله با نام کاربری و تگهای پاسپورت زیبایی اعضا منتشر میشوند تا به انتخاب بقیه کمک کنند.
ورود یا عضویت سریع (۱۰ ثانیه)
مي دوني من حدود يك سال پيش به مشاوره هم مراجعه كردم بهم گفت جدا بشيد بهتره اما من موندم شايد درست بشه اما نشد، الان هم تنها دلخوشيم كارمه من و همسرم خيلي با هم فرق داريم از نظر اعتقادي و مذهبي ، از نظر پايبندي به محرم و نا محرم از نظر تحصيلاتي گاهي فكر ميكنم كه دچار افسردگي شدم احساس مي كنم سرخورده شدم ،براي جدايي حتي از سمت خانوادم هم حمايت مي شم اما خودم ميترسم از برچسب مطلقه كه بهم بزنم مي ترسم
سلام-زندگی مشترک یعنی گذشت،خوشبختانه در خیلی مواقع این مشکلات قابل رفع هستند. بدین منظور به اتفاق همسرتان به مرکز مشاوره مراجعه کنید و یا اگه بعد از مشاوره به همراه همسرتون میبینید از لحاظ فرهنگی و همه ی این چیزهایی که میگید قابل حل نبودن پس چرا خودتونو اذیت میکنید چرا خودتون آزار میدید؟
نیلوفر عزیزم زندگی کوتاهه و با ارزش؛ نباید تلف بشه نباید کسی رو تحمل کنی که خودت هدر بری!
موفق،شاد و تندرست باشید
من درکت میکنم نمیدونم الان چند سالته اما من وقتی تازه 20 سالم بود مطلقه شدم و واقعا زجر کشیدم مخصوصا تو جامعه کنونی اما آبجی جونم عزیز دلم تا کی میخواین بی تفاوت نسبت به هم زندگی کنید؟ سخته خیلی سخته من حتی از ازدواج دومم هم شانس نیوردم شوهرم اعتیاد داره بیش از صد بار و صد راه جلو پاش گذاشتم اما فایده نداشته خودم چون تو زندگی داغون شدم دوست ندارم که رندگی یه زوج دیگه مثل خودم باشه چون زن هستم میفهمم نبود محبت سرد بودن تو زندگی اینقدر که زن رو اذیت میکنه رو مرد تاثیر نداره اما دارم تمام سعی خودمو میکنم که ترکش بدم در غیر این صورت هیچ راهی ندارم چون شانس دوباره برگشتن هم ندارم انشاالله که زندگیت روبراه بشه نا امید نشو سعی کن اگه عشق وجود داشته باشه از هر چیزی قدرتش بیشتره خوشحال میشم اگه خبر خوب زندگیت رو بهم بدی موفق باشی آبجی جونم
مليكا جون ممنون ، من الان هم دارم ميرم جلسات مشاوره ،جلسه اول همسرم با من اومد اما 3 جلسه هستش كه دارم خودم به تنهايي مي رم و همسرم ميگه رفتن بي فايده ست و بايد خودت تصميم بگيري الان هم مي دونم كه نزديك 10 روزه كه ديگه سركار نميره و نميتونم اين موضوع حتي به خانوادم بگم سخت با كسي زندگي كني كه هيچ كدوم از اعضاي خانوادت نه بهش اعتماد داشته باشن و نه اينكه قبولش داشته باشن
نیلوفر جان منم مثل شما یه همچین مشکلی داشتم . با شناخت کمی که از همسرم داشتم ازدواج کردیم ولی بعد از 2 ماه نتونستم تحمل کنم و به این نتیجه رسیدم که باید از هم جدا شیم . تغییر دادن همسرت کار سختیه نه تو میتونی مثل اون بشی و نه اون میتونه مثل تو بشه .من از همسرم جدا شدم و چون فقط 22 سال داشتم و فرزندی هم نداشتم دوباره ازدواج کردم . اما این بار کلی فکر کردم قبل از ازدواج هم در مورد تمام مسائل کوچیک و بزرگ صحبت کردیم . خدارو شکر الان مشکل خاصی ندارم . از نظر من شما هم میتونی یک زندگی جدید شروع کنی . درسته که طلاق گرفتن چیز خوبی نیست ولی زندگی کردن با یک فرد که هیچ اخلاق مشترکی با آدم نداره خیلی سخته .در آخر باید بگم که شما و همسرتون برای هم ساخته نشدید . برات آرزوی موفقیت میکنم و میگم که آدم هیچ وقت نباید نا امبد بشه . همیشه یه راهی هست .
سحر جان،راججع به چه چیزایی حرف زدید ؟چه چیزایی کیلیدین تو زندگی به جز علاقه؟منم در شرف ازدواجم با دوستم البته اما نمیدونم چرا خیلی نگرانم؛ نیلوفر جان به نظر منم حق با سحر و ملیکاست ،خودتونو هدر ندید….موفق باشید
وقتی اومدن خواستگاری من درگیری وحشتناکی با خانواده ام در مورد خواستگار قبلی ام داشتم، وقتی اینها اومدن در بحران روحی بودم بنابراین از روی عقل سلیم انتخاب نکردم البته اینو هم بگم عقل سلیمی در مورد ازداواج نداشتم (یعنی اصلاً نمی دونستم ازدواج یعنی چی؟)
.با یک جلسه صحبت بله را گفتیم و خوش بینانه وارد زندگی شدیم؛ چون اولین کسی بود در زندگی دوستش داشتم عاشق شدم و خودم را برده ای کردم در بند اسارت شوهرم. اون از اول بیکار بود و خانواده اش ساپورتش میکردند، من که چنان وابسته بودم حتی یک لحظه نمی تونستم دوریش را تحمل کنم یک سال اول گذشت سال دوم گذشت و ما بچه دار شدیم و حالا سال سوم هستیم توی این سه سال فقط 5الی6ماه شوهرم کار کرد و همش بیکار بود و ایده پردازی میکرد. من توی این سه سال با دانش و مهارت کمم هر نوع راه و روشی را بکار بستم ولی فایده نداشت تا الآن که دارم برای شما درد دل میکنم اون هنوز بیکاره من الآن بچه و خونه زندگی ام را رها کردم و فرار کرد و اومدم دانشگاهم البته چند روز قبل از اومدن باهم بحثمون شد و من دیگه نتونستم تحمل کنم به بهانه پایان نامه اومدم دانشگاه. یک هفته از اومدنم میگذره و آقا هیچ اقدامی نکرده. به خواهربزرگه اش گفته ام و به مامان و باباش ولی دریغ از یک حرکت آهسته که دل منو خوش کنند.
من واقعاً الآن به نظر یک مشاور احتیاج دارم خواهش میکنم اگر سوالی دارید بپرسید و به من در حل مشکل تن پرور بودن شوهرم کمکم کنید. من دسترسی به مشاور ندارم
سلام پریاجان میتونم واست دعا کنم وبگم فقط ایندفعه با عقل تصمیم بگیر ببین تا چه حد لیاقت گذشت داره اگه نداره ی عمر زندگیتو فدای این سه سال نکن
سلام. من مدت 1 سال با يه پسر دوست بودم . تو دانشگاه اشنا شديم.ولي اصلابهش حسي نداشتم. انقد باهام حرف زد تا مخ منو زد كه ازدواج كنيم. خانوادش به شدت مخالف بودن. روز عقد هيچ كدوم از خانوادش نيومدن وتا حالا كه 6 ماهه گذشته تا حالا پيشم نيومدن. يه بار من رفتم در خونشون مادرش رام نداد خونشون. الان رفتار همسرم خيلي خيلي عوض شده . ديگه نمياد منو ببينه. باهام بد رفتاري ميكنه. ميگه سرد شدم بهت. بهش ميگم تو منو مجبور كردي به ازدواج تو بهم التماس كردي حالا چيشد ميگه پشيمونم تورو گرفتم. من خيلي ناراحتم همش صبح تا شب گريه ميكنم. لطفا راهنماييم كنيد
سلام.
من 26 سال دارم در حال حاظر با دختری 31 ساله دوستم که از بعضی خصوصیاتش واقعا خوشم میاد مثل با ادب بودنش نماز خون بودنش و …ومن واقعا دوسش دارم از روی هوا و هوس هم نیست البته من میدونم سن مهمه ولی برای من مهم تر حجاب و مناسبات اجتماعیه به نظر شما قابل تغیر هست.
خیلی ممنون میشم راهنماییم کنید.