نوروز را به درونتان بیاورید…

2709209 three easter eggs in fresh green grass Optimized 300x212 نوروز را به درونتان بیاورید...

نوروز ، روز امید ! آغاز نوروز ، مصادف است با اول ماه و اول سال که این دو ، نوید دهنده شادی و نور و نشاط اند ، و چه زیبا که این آغاز، مصادف با رویش نیز باشد. اول هر ماه و هر سال، برای آنان‏که اعتقاد دینی داشته‏اند ، همواره مقدّس و مورد احترام بوده و چه جالب که اسلام نیز این دو را گرامی داشته است. نوروز هنگامی است که روزگار کهن، زندگی را از سر می‏گیرد و زمانه و آنچه در اوست، نو می‏شود. حیاتی نو در جسم خاک دمیده می‏شود و درخت، از این حیات بی‏بهره نمی‏ماند و سال، راهی نو می‏پیماید.


دلْ‏مشغولی مردم در ماه اسفند ، سوای دغدغه‏های روزمرگی، معطوف قدوم بهار نیز می‏شود. درست مثل بارانی که بر سر هرچیز و هر کس می‏بارد و از کوی و برزن، تا دشت را شامل می‏شود!
۱ –خانه‏تکانی

زدودن گرد و غباری که از گذر یک‏سال حکایت دارد و تعمیر خرابی‏های جزئی ساختمان‏ها و نظافت خانه بدان امید که سال نو ، سالی باشد خالی از گرد و غبار. سالی که در آن، دلِ صاحب‏خانه نیز بی‏زنگار کینه و بغض باشد و خلاصه اگر غم و کدورتی وجود دارد در کیسه سال کهنه وانهاده شود. شاید بی‏ارتباط نباشد اگر بگوییم مراد از خانه تکانی، زدودن کینه از زوایای دل است و نیاکانمان امیدها بدین رشته بسته بودند و با آمدن بهار، کدورت‏های دیرینه به دیار فراموشی سپرده می‏شد و اگر کدورتی نبود ، با خانه تکانی، صاحب‏خانه به اندیشه فرومی‏رفت که چگونه جان را دریابم؟ و چگونه هوای دل را داشته باشم؟ مبادا خانه جسم، پاکیزه کنیم و از روح، غافل بمانیم؟!

سالی که در آن، دلِ صاحب‏خانه نیز بی‏زنگار کینه و بغض باشد و خلاصه اگر غم و کدورتی وجود دارد در کیسه سال کهنه وانهاده شود.
۲- تهیه پوشاک

خرید لباس و کفش از مقدمات نوروزی است و والدین معمولاً خرید را از فرزندان خود شروع می‏کنند. حتی اگر نتوانند لباس‏های نو تهیه کنند ، جامه‏های کهنه را سخت تمیز می‏کنند و بعد مورد استفاده قرار می‏دهند و با پاکیزگی جامه به استقبال سال نو می‏روند ، بدان امید که سال جدید نیز با تن‏پوشی پنهانی که شادی و خوشی در آن به ودیعه نهاده شده با آن روبه‏رو شود. جامه نو را در حالی برتن می‏کنند که طبیعت نیز تن‏پوشی نو به تن کرده و این بدان معناست اگر طبیعت، بار دیگر، زایش و رویش از سر می‏گیرد ، ما نیز کم‏تر از او نیستیم.

پس ما هم چونان طبیعت و در دل طبیعت، تن‏پوش خویش را وامی‏نهیم و دیگر تن‏پوشی بر تن می‏کنیم و در پس این حرکت نمادین، امید آن داریم که رگِ به خواب رفته و فرسوده‏مان برانگیخته شود و ما نیز سرشار از عاطفه و احساس شویم و راه به تعالی بگشاییم.
۳- پهن کردن سفره هفت سین

در واپسین روزهای نوروزی، خانواده‏ها دست به خرید مقدمات و وسایل سفره هفت سین می‏زنند. مهم‏ترین آنها سبز کردن سبزه سفره هفت سین است. کدبانوی خانه با توجه به سلیقه خود، یک یا چند دانه از دوازده دانه خوراکی را سبز می‏کند. این سبزه حکایت دیگری دارد. به قولی، ما نیز مانند دانه، سبزشونده باشیم. یعنی قابلیت زایش و پویایی را در روح خود نیز بپرورانیم. و به علاوه، سبزی همیشه نشانه خیر و برکت و امید بوده است. دانه سبز می‏کردند به امید آن‏که دانه‏های آرزو نیز به ثمر نشینند ، کشاورزی پر خیر و برکتی داشته باشند و محصول خوبی برداشت کنند. و این همگامی با طبیعت، بی‏شک، نمادی بسیار زیبا و پرمعناست.

نماد های سفره ی هفت سین

کتاب آسمانی ، در زمره چیزهایی است که بر سفره می‏نهند. این کتاب آسمانی، برکت سفره به شمار می‏رفت و بدان معنا بود که امیدواریم خداوندگار امسال را نیکو گرداند ، ایمان ما را حفظ کند و سال را به بهترین وجه ممکن رقم زند.

نان ، نشانه برکت بوده و هنوز نیز چنین است. وجود نان در سفره بدان معنا بود که امید آن داریم که سفره تهی از روزی و برکت نباشد. امید آن داریم که خیر و روزی اهل خانواده افزون گردد.

تخم مرغ رنگ شده ، از دیگر ملزومات سفره به شمار می‏رفت و چون حکایت از تولد و نژاد می‏کند ، به این امید هستیم که در سال نو افزایش زایش داشته باشیم.

آیینه ، بر سر سفره و انعکاس نور شمع یا چراغ و سبزه در آن، حاکی از این است که امیدواریم که روحمان چونان آیینه صاف و صیقلی باشد تا هر تصویری را وانمایاند.

چراغ یا شمع افروخته سر سفره، بدان امید که سلامتی افراد خانواده در سال جدید حفظ شود.امید و باورشان این بود که چراغ نشانه سلامتی و روشنایی و طول عمر است.

ماهی نشانه ی زندگی و تحرک و حیات است.

و اما هفت سین...

سمنو و سنجد: که نشانه عشق، زایش و تولّد است، بدان امید که در سال جدید، عشق فزونی یابد و تولّد و زایش افزون گردد.

سکّه: خصوصاً ترجیح می‏دادند که سکّه ضرب سال را بر سر سفره نهند چرا که سکه‏های تازه، نشان برکت و دارندگی و ثروت است. بدان امید که جیبشان خالی نشود و برکت از زندگی آنها بیرون نرود.

سیب: که راز و رمز آن عشق است و زایش و نمودی از هدیه الهی به بنده. سیب بر سر هفت سین می‏نهند تا مورد لطف خدا قرار گیرند و از رزق و روزی بهشتی نصیبشان شود و دوستی خدا شامل حالشان.

سبزه: یکی از هفت سین به شمار می‏رود که نشانه ی برکت ونو شودن وامکان رویش برای انسان است.

سیر: که جزء سبزیجات است و حکایت از تن‏درستی و سلامت دارد. خود سیر نیز دارای خواص درمانی بی‏شماری است، بدان امید که بلا و بیماری از خانه و کاشانه‏شان دور شود. و امیدوار بودند که با تحویل سال، بلا نیز از منزلشان رخت بربندد و در سال جدید، همراه با صحت و سلامت باشند.

سنبل: گلی است زیبا که با بهار و آمدن بهار می‏روید و آن‏را به عنوان نماد آمدن بهار بر سر سفره هفت سین می‏گذارند. بدان معنا که بهار آمده و ما امید آن داریم که ما نیز بهاری شویم.

و خلاصه این هفت سینی بود که هفتادهزار امید ، در دل آن جای داشت.

اما بی‏شک، زیباترین تجلی امید در آداب و سنن ایرانی اسلامی ما، دعای تحویل سال نو است:

یا مُقّلِبَ القُلُوبِ والأبصار

یا مُدَبِّرَ اللَّیلِ وَالنَّهار

یا مُحَوِّلَ الحَوْلِ وَالأحوال‏

حَوِّل حالَنا إلی أحْسَن الحال‏

ای گرداننده دل‏ها و دیدگان!
ای پدیدآورنده روزها و شب‏ها!

ای تغییر دهنده سال‏ها و حالات بندگان!

حال ما را به بهترین حالات تغییر ده!

یعنی امید آن داریم که ما را دریابی! امید آن داریم که حال ما را تغییر دهی؛ نه‏تنها به صورت نیکو که به بهترین وجه ممکن! و این یعنی امیدی که بی‏شک، بی‏پاسخ نخواهد ماند.

پس سخن به گزافه نگفته‏ایم اگر که بپنداریم هفت سین، هفتادهزار امید دلْ‏شده دارد.

مجله حدیث زندگی

زیبـــا شـــو دات کام

شما ممکن است این را هم بپسندید

آخرین ارسال های انجمن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *