مسمومیت با آهن

pills in hand 13191 مسمومیت با آهن

آهن از داروهایی است که برای بیمارانی که از کم خونی ناشی از فقر آهن رنج می برند، تجویز می شود. آهن به اشکال تزریقی و خوراکی در دسترس است که معمولا از اشکال خوراکی آن استفاده می شود. بسته به شرایط بیماری، شدت کم خونی و وضعیت جذب آهن در بیمار ممکن است روش تزریقی را پزشک انتخاب کند. چون آهن اضافی سمی است، لذا بدن برای جلوگیری از مسمومیت از چند مکانیسم بهره می برد. این مکانیسم ها شامل اتصال به پروتئین های شناور در خون، ذخیره کردن داخل سلول ها و مهم ترین آن، تنظیم جذب گوارشی است.

در روش تنظیم جذب، بدن بر اساس میزان ذخیره آهن، جذب آن را تنظیم می کند به طوری که زمانی که سطح آهن در بدن افزایش می یابد از میزان جذب می کاهد و به عکس مقدار آهن فلزی، تعیین کننده پتانسیل مسمومیت است که درمحصولات مختلف از ۱۲ تا ۳۳ درصد متغیر است.

سولفات فروس که رایج ترین فرآورده در دسترس است، دارای ۵۰ گرم آهن فلزی است؛ در حالی که مولتی ویتامین های اطفال حاوی ۱۰ تا ۱۸ میلی گرم آهن فلزی در هر قرص است. اثرات مسمومیت با مصرف خوراکی حداقل ۲۰-۱۰ گرم آهن فلزی به ازای هر کیلوگرم وزن فرد بروز می کند

مراحل مسمومیت

مرحله ۱: این مرحله با درد شکم، استفراغ و اسهال مشخص می شود. استفراغ به طور مشخص، در مدت چند ساعت اول بعد از مصرف بروز می کند. استفراغ شایع ترین نشانه بالینی ثابت در مسمومیت حاد با آهن است. عدم وجود نشانه های گوارشی در مدت ۶ ساعت از زمان مصرف تشخیص مصرف قابل توجه آهن را رد می کند

مرحله ۲:  معمولا مرحله ۲ یا مرحله خاموش مسمومیت آهن اتفاق نمی افتد. در دوره ۶ تا ۲۴ ساعت بعد از زمان مصرف، نشانه های گوارشی برطرف می شود

مرحله ۳: این مرحله با مسمومیت در کل بدن مشخص می شود. خونریزی و متعاقب آن بروز شوک از علائم این مرحله است

مرحله ۴: مرحله کبدی در فاصله زمانی ۵-۲روز بعد از مصرف، حاصل می شود و ممکن است به نارسایی کبدی منتهی شود

مرحله ۵: این مرحله از مسمومیت شامل انسداد خروجی معده در نتیجه اثرات خورنده آهن روی معده است. این تغییرات نادر است و در مدت ۴ تا ۶ هفته بعد از مصرف، اتفاق می افتد تشخیص مسمومیت بالینی است، اما برای بررسی سطح آهن، سرم یا استفاده از عکسبرداری برای مشاهده قرص های آهن نیز استفاده می شود.

اقدامات درمانی

در برخورد با هر بیمار مشکوک به مسمومیت باید با اورژانس پیش بیمارستانی تماس گرفت. اگر بیمار استفراغ می کند، روی یک پهلو خوابانده شده تا مواد استفراغی وارد راه های هوایی نشود

ماده سیاهرنگی به نام زغال فعال وجود دارد که در مسمومیت ها بسیار کاربردی است. این ماده به اغلب داروها و مواد چسبیده و آنها را از بدن خارج می کند، اما در مسمومیت با آهن کاربرد ندارد شستشوی معده از طریق گذاشتن لوله به داخل معده روش مناسبی است به شرط آن که بیمار در کمتر از یک ساعت از بلع به اورژانس رسانده شود و قرص های مصرفی دارای اندازه بزرگی نباشند و بتوان آنها را از طریق لوله خارج کرد بسته به شرایط بیمار می توان از پادزهر (دفروکسامین) و حتی آندوسکوپی برای خروج قرص های بزرگ استفاده کرد

رضا پوردستگردان میکروبیولوژیست

زیباشو دات کام

شما ممکن است این را هم بپسندید

آخرین ارسال های انجمن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *